Ghana juicht in de Bijlmer

 “Nog 4 minuten!”

”Nee, nog 3 minuten!”

“Nog 4!”

“3”

“4”

 

Ik zit in een Ghanees restaurant - Bobor King – aan de Arenaboulevard in Amsterdam Zuid-Oost. Een halve liter bier op schoot, zometeen komt er kip. Ghanese vrienden uit de buurt hebben zich hier verzameld. Het is donderdagavond, we kijken naar de halve finale Ghana-Nigeria in de Afrika Cup. “Today Nigeria will cry!”

 

Als even later het fluitsignaal klinkt, dansen we om de tafels. Ghana wint met 1-0 en staat zondag in de finale. De diaspora schreeuwt van geluk. “De rivaliteit is enorm”, weet Ghana-supporter Daniel. “Vergelijk het met Nederland en Duitsland. Wij komen allebei uit West-Afrika. We willen allebei de beste zijn.” 

 

In Nederland wonen ongeveer 20.000 Ghanezen, in de hoofdstad Amsterdam 10.000. Daarmee zijn ze de grootste Afrikaanse bevolkingsgroep van het land. Maar in West-Afrika is het andersom: Nigeria is de grote broer van Ghana. Het Ghanese voetbalteam is bovendien jong en onervaren. Daniel (trots): “Iedereen voorspelde dat Ghana zou verliezen.”

 

Op het menu van vandaag: Tilapia, kippenvleugels, yam tuba (Ghanese aardappels), rijst en bakbananen. De eigenaar en kok van het restaurant, Original Bobor, een kleine en stevige man, schuift aan. Is Ghana de nieuwe Afrikaanse belofte?

 

“Ik bid voor Ghana en het heeft geholpen. Maar ik denk niet dat ze de Cup winnen.” Bobor schudt zijn hoofd. Ghana is de sympathieke underdog, ook na de zege op Nigeria bespeur ik geen spoortje arrogantie: “Als we de finale verliezen, is het ook goed.” Wat zijn jullie van plan op het WK, straks in Zuid-Afrika? “Als het niks wordt, dan ben ik voor Nederland.”

 

Bobor! Een beetje chauvinisme mag wel!

Goed. Tot zondag 31 januari in de finale tegen de grote favoriet, Egypte.

Klein Ghana, dat zou pas een stunt zijn…

Kiekje van ons geliefde Brussel

 

Bye bye Belgium, hello Africa!

De afgelopen week heb ik Belgie geraakt. Na Hazeldonk nam ik de éérste Belgische afslag, over smalle binnenwegen reed ik Nederland weer binnen. Op zoek naar de Ghanese voetballer Matthew Amoah van NAC Breda op een trainingsveld bij Zundert. Amoah heeft het nationale elftal van Ghana naar het WK in Zuid-Afrika geschopt. Matthew is een held. Luister hier in het Frans.

Josky & Bana OK, MelkwegSinds ik voor de Afrikaredactie van Radio Nederland Wereldomroep werk, leg ik een verzameling aan van Afrikanen – met een interessant verhaal – die ik tegenkom. Vorige week sprak ik de Congolese zanger Josky, voormalig bandlid van de wereldberoemde Franco. Hij kwam 6 uur te laat op onze afspraak in de Melkweg, Amsterdam. Er vol in dan maar: Is Franco gestorven aan aids? – een publiek geheim dat nooit is bevestigd - vroeg ik Josky om 1 uur ’s nachts. “J’en sais rien, j’en sais rien”, ik weet van niets. Bozige blik. Daar práát je niet over madame la journaliste! Enig aandringen had geen enkele zin.

Afrika is voor mij persoonlijk een redelijk braakliggend terrein. Mijn nieuwe kindje L’Afrique en Action is een franstalig RNW-radioprogramma. Nieuws, sport, muziek en interviews met Afrikaanse partnerstations, wekelijks te beluisteren in Afrika en via de website www.rnw.nl/afrique, cliquez sur: L’Afrique en Action.

Tips voor mooie verhalen zijn altijd welkom: sophie@levenoppluto.nl

Was Suriname maar India

Eigenlijk was ik een beetje geshockeerd toen ik afgelopen weekend op de Pravisi Bharatiya Divas was. Deze dag van de Indiase diaspora, die jaarlijks op een ander continent wordt gehouden, vond voor het eerst plaats in Europa en Den Haag had de eer.

Mensen van Indiase achtergrond zijn in Nederland meestal via Suriname gekomen. Dat wil zeggen: hun voorouders zijn ooit als contractarbeider uit India naar Suriname gegaan. Na de onafhankelijkheid van dat laatste land kozen velen voor een nieuw bestaan in Nederland. Een Surinamer in Den Haag is sindsdien vooral een Hindostaan.

Maar ik was geshockeerd. Niet vanwege combinatie van mooie tulbanden, Indiase gewaden en strakke pakken die ik daar aantrof. Nee, dat zag er allemaal mooi uit. Ook niet vanwege de gemiddelde leeftijd van de bezoekers. Die was veel jonger dan ik had verwacht. Net zo min verbaasd over de ondernemersdrift van de bezoekers. Daar houd ik juist van.

Wat ik werkelijk heftig vond om te merken was hoe snel integratie kan gaan en hoe snel je een van je herkomst landen kunt vergeten. Wat ik nogal vaak merkte die middag was dat jonge Nederlandse Surinamers van Hindostaanse komaf nauwelijks meer bezig zijn met Suriname.

Het is vooral India met zijn Bollywood en ondernemerskansen wat deze jonge veelbelovende mensen aansprak. Ze vertelden me plannen die ze vooral in India wilden uitvoeren. Als ik ze vroeg of ze ook nog plannen richting Suriname hadden dan klonk er meestal iets in de trant van “teveel regels en veel te veel gedoe” en “de bevolking neemt ons als Nederlandse Surinamers niet serieus.” En India dan? Is dat zoveel beter? “Ja! Zeker. Ik heb daar zo een sofi-nummer en kan meteen beginnen!”

En zo werd de weerbarstige realiteit van de moeizame verhoudingen tussen alles wat Nederlands is en Suriname maar weer eens zichtbaar. Suriname laat zich in deze ook niet van zijn beste kant zien. Waarom zou je het mensen, met roots in je eigen land, zo moeilijk maken om een business op te zetten? Kijk naar India, dat land heeft speciaal een minister benoemd voor mensen van Indiase komaf overal ter wereld. En wat dat ministerie doet? De rode loper uitrollen. Ze geven speciale paspoorten uit die fungeren als een soort permanent visum voor vijf jaar en ze regelen zo snel mogelijk alles wat nodig is om zaken te doen. het resultaat: goede contacten overal ter wereld, meer werkgelegenheid in India en “last but not least” miljarden extra op de handelsbalans.

Suriname, kijk naar India en doe je voordeel.

Luister hier naar mijn reportage voor de Wereldomroep

Spoken in Zoetermeer

Afgelopen zondag spookte het in Zoetermeer. Vooral in Surinaamse gemeenschap van de nieuwbouw stad in de buurt van Den Haag. Radjindre ‘Radja’ Ramdhani las voor uit zijn tweede bundel Jorka Torie, de Surinaamse variant van het spookverhaal waarbij vooral overleden familieleden ineens opduiken.

Met gevaar voor eigen leven pakte ik mijn microfoon en toog naar de Surinaamse Kulturele Vereniging Paloeloe waar ik mensen vroeg naar hun eigen spookverhalen. Luister op de website van de Wereldomroep naar mijn reportage.

Viezer & (dus) beter dan Kris & Koen…

Afgelopen weekend was het Uitmarkt in Amsterdam. Voor alle lezers in het zuiden: dat is de opening van het culturele seizoen in Nederland. De Uitmarkt heeft wel wat weg van die vele festivals die je bij jullie op vrijwel elk dorpsplein vindt. Dit jaar was de Dam het centrale punt en dus deed ook Vlaams-Cultuurhuis De Brakke Grond mee. Met natuurlijk louter cultuur uit het zuiden.

Uw mannelijke reserve Belg van Leven op Pluto had de eer op zaterdag ceremoniemeester te zijn in dit stukje cultureel Belgisch grondgebied. Daar speelden namelijk diverse Vlaamse bandjes. Onder hen ook The Violent Husbands die samen met zangeres Mira zorgden voor het ongetwijfeld heetste moment van de ganse flUitmarkt. Met pornografische Duitse snorretjes, hitsige heupbewegingen en een hoop kwijlbakkerij brachten zij namelijk schuine liedjes uit Vlaanderen waarvan sommigen al meer dan honderd jaar oud zijn.

Ik kreeg er rode oortjes van net als de NPS die deze zuiderlijke viezerikken natuurlijk meteen wisten te vinden:

(overigens bleken The Violent Husbands niet alleen goed in schunnigheid, ook van een pintje waren deze Bruggenaren niet vies. Al met al was ik een dag en een nacht lekker terug in mijn reserveland. Met een heerlijke kater als gevolg…)

Kris & Koen schrijven eindelijk een goede tekst

Kris & Koen Wauters (u weet wel van het bandje Clouseau) hebben eindelijk een min of meer protestliedje geschreven. Ze breken een lans tegen splitsen en voor België. Al heeft VTM het fragment hieronder wel wat Flamingant geknipt…  Ze vragen of er ook Franstalige versie komt, de voice-over zegt van niet terwijl je Koen net erna ‘alhoewel’ hoort zeggen. Wij vinden dat ze onmiddelijk de studio in moeten gaan voor een Franstalige versie. Dat levert vast nog meer dagen Sportpaleis op.

Overigens: Sophie laat weten dat ze Kris tegenwoordig stiekem leuker vindt dan Koen!

‘Leuven op Pluto’ met een Antilliaans tintje

Tja, vaste lezers van deze weblog vragen zich wellicht af waarom het de laatste tijd zo verschrikkelijk stil is… De reden hiervoor is simpel en een beetje dramatisch: sinds een maand wonen wij namelijk niet meer in Brussel maar hebben we onze ‘residentie’ weer in Amsterdam. Deze site blijft bestaan en wij denken na over de vorm die hij in toekomst gaat hebben.

Gelukkig blijven we België vanuit ‘Olland’ natuurlijk wel volgen. Dit weekend waren we in bijvoorbeeld in Hoogstraten. Dit anders zo rustieke Vlaamse stadje verandert eens per jaar voor twee dagen in een swingende Caribische stad tijdens de Antilliaanse Feesten. Luister hier naar een reportage die Pieter-Bas maakte voor de Surinaamse en Antilliaanse uitzendingen van de Wereldomroep en bekijk hier een aantal foto’s.

Toen we in de vroege ochtend uitgewerkt waren en terugkeerden naar de camping werden we warm toegezongen door een gezelschap uit Leuven. We pinkten een traantje weg en realiseerden ons meteen dat wij dan fysiek wel weg zijn uit het land maar in ons hart blijven we een beetje reserve Belg.

Exclusief voor Leven op Pluto de nieuwste sensatie uit Vlaanderen: de boyband Leuven op Pluto!

Le Ricciotti Ensemble vient voisiner en Belgique!

Oftewel: het Ricciotti Ensemble komt buurten! In Nederland, in Frankrijk maar vooral ook in België. Leven op Pluto hielp Neerlands meest bekende straatorkest aan wat optredens in Brussel en Charleroi. Zie hier een compleet overzicht van de concerten in Belgie:

Zaterdag 1 augustus

20.30 Festival de prAms, Scheldekaai, Antwerpen

Zondag 2 augustus

10.00 Sint Jansplein, Antwerpen

12.30 Grote Markt, Antwerpen (i.h.k.v. Iron Man)

16.30 COC Linkeroever, Antwerpen Linkeroever

21.00 Buurtfeest 3 gemeenten, Gentbrugge

Maandag 3 augustus

10.15 Rustoord Toevlucht van Maria, Gent (Besloten concert)

14.00 Bonnevie Parc, Bruxelles/Brussel, Molenbeek

21.00 Lang Levenstraat/Rue Longue-Vie, Brussel/Bruxelles, Matongé/Ixelles

Dinsdag 4 augustus

10.00 Psycho-Sociaal Centrum Elsene, Brussel, Elsene (Sociaal Openbaar optreden)

12.00 Atomium, Bruxelles, Laken

18.30 Gevangenis Leuven, Leuven (Besloten optreden)

21.30 Rockerill, Charleroi, Marcinelle

Woensdag 5 augustus

10.30 Theater Vecteur, Charleroi, Centre

Klik hier voor meer informatie over het orkest en de data in Nederland en Frankrijk!

In Charleroi

Het blijft een van de meest fascinerende plaatsen van België: Charleroi. De stad heeft alles om hem onaantrekkelijk te maken: stinkende industrie, maffia, lelijke straten en weinig gezelligheid. De kroegen gaan er vroeg dicht zo ondervonden wij de drie keer dat we de stad bezochten. Leuker is wellicht de City Safari die je kan doen. Een rondleiding langs de lelijkste plekken van de stad, inclusief de woning van Dutroux, de plaats waar de moeder van Magritte zelfmoord pleegde en een berg cokes.

Ook verschillende Vlamingen hebben iets met de stad. Tom Pintens (ex-Zita Swoon) bezong de rokerige stad zelfs: