Archive for the 'cultuur' Category

Viezer & (dus) beter dan Kris & Koen…

Afgelopen weekend was het Uitmarkt in Amsterdam. Voor alle lezers in het zuiden: dat is de opening van het culturele seizoen in Nederland. De Uitmarkt heeft wel wat weg van die vele festivals die je bij jullie op vrijwel elk dorpsplein vindt. Dit jaar was de Dam het centrale punt en dus deed ook Vlaams-Cultuurhuis De Brakke Grond mee. Met natuurlijk louter cultuur uit het zuiden.

Uw mannelijke reserve Belg van Leven op Pluto had de eer op zaterdag ceremoniemeester te zijn in dit stukje cultureel Belgisch grondgebied. Daar speelden namelijk diverse Vlaamse bandjes. Onder hen ook The Violent Husbands die samen met zangeres Mira zorgden voor het ongetwijfeld heetste moment van de ganse flUitmarkt. Met pornografische Duitse snorretjes, hitsige heupbewegingen en een hoop kwijlbakkerij brachten zij namelijk schuine liedjes uit Vlaanderen waarvan sommigen al meer dan honderd jaar oud zijn.

Ik kreeg er rode oortjes van net als de NPS die deze zuiderlijke viezerikken natuurlijk meteen wisten te vinden:

(overigens bleken The Violent Husbands niet alleen goed in schunnigheid, ook van een pintje waren deze Bruggenaren niet vies. Al met al was ik een dag en een nacht lekker terug in mijn reserveland. Met een heerlijke kater als gevolg…)

Kris & Koen schrijven eindelijk een goede tekst

Kris & Koen Wauters (u weet wel van het bandje Clouseau) hebben eindelijk een min of meer protestliedje geschreven. Ze breken een lans tegen splitsen en voor België. Al heeft VTM het fragment hieronder wel wat Flamingant geknipt…  Ze vragen of er ook Franstalige versie komt, de voice-over zegt van niet terwijl je Koen net erna ‘alhoewel’ hoort zeggen. Wij vinden dat ze onmiddelijk de studio in moeten gaan voor een Franstalige versie. Dat levert vast nog meer dagen Sportpaleis op.

Overigens: Sophie laat weten dat ze Kris tegenwoordig stiekem leuker vindt dan Koen!

‘Leuven op Pluto’ met een Antilliaans tintje

Tja, vaste lezers van deze weblog vragen zich wellicht af waarom het de laatste tijd zo verschrikkelijk stil is… De reden hiervoor is simpel en een beetje dramatisch: sinds een maand wonen wij namelijk niet meer in Brussel maar hebben we onze ‘residentie’ weer in Amsterdam. Deze site blijft bestaan en wij denken na over de vorm die hij in toekomst gaat hebben.

Gelukkig blijven we België vanuit ‘Olland’ natuurlijk wel volgen. Dit weekend waren we in bijvoorbeeld in Hoogstraten. Dit anders zo rustieke Vlaamse stadje verandert eens per jaar voor twee dagen in een swingende Caribische stad tijdens de Antilliaanse Feesten. Luister hier naar een reportage die Pieter-Bas maakte voor de Surinaamse en Antilliaanse uitzendingen van de Wereldomroep en bekijk hier een aantal foto’s.

Toen we in de vroege ochtend uitgewerkt waren en terugkeerden naar de camping werden we warm toegezongen door een gezelschap uit Leuven. We pinkten een traantje weg en realiseerden ons meteen dat wij dan fysiek wel weg zijn uit het land maar in ons hart blijven we een beetje reserve Belg.

Exclusief voor Leven op Pluto de nieuwste sensatie uit Vlaanderen: de boyband Leuven op Pluto!

Le Ricciotti Ensemble vient voisiner en Belgique!

Oftewel: het Ricciotti Ensemble komt buurten! In Nederland, in Frankrijk maar vooral ook in België. Leven op Pluto hielp Neerlands meest bekende straatorkest aan wat optredens in Brussel en Charleroi. Zie hier een compleet overzicht van de concerten in Belgie:

Zaterdag 1 augustus

20.30 Festival de prAms, Scheldekaai, Antwerpen

Zondag 2 augustus

10.00 Sint Jansplein, Antwerpen

12.30 Grote Markt, Antwerpen (i.h.k.v. Iron Man)

16.30 COC Linkeroever, Antwerpen Linkeroever

21.00 Buurtfeest 3 gemeenten, Gentbrugge

Maandag 3 augustus

10.15 Rustoord Toevlucht van Maria, Gent (Besloten concert)

14.00 Bonnevie Parc, Bruxelles/Brussel, Molenbeek

21.00 Lang Levenstraat/Rue Longue-Vie, Brussel/Bruxelles, Matongé/Ixelles

Dinsdag 4 augustus

10.00 Psycho-Sociaal Centrum Elsene, Brussel, Elsene (Sociaal Openbaar optreden)

12.00 Atomium, Bruxelles, Laken

18.30 Gevangenis Leuven, Leuven (Besloten optreden)

21.30 Rockerill, Charleroi, Marcinelle

Woensdag 5 augustus

10.30 Theater Vecteur, Charleroi, Centre

Klik hier voor meer informatie over het orkest en de data in Nederland en Frankrijk!

In Charleroi

Het blijft een van de meest fascinerende plaatsen van België: Charleroi. De stad heeft alles om hem onaantrekkelijk te maken: stinkende industrie, maffia, lelijke straten en weinig gezelligheid. De kroegen gaan er vroeg dicht zo ondervonden wij de drie keer dat we de stad bezochten. Leuker is wellicht de City Safari die je kan doen. Een rondleiding langs de lelijkste plekken van de stad, inclusief de woning van Dutroux, de plaats waar de moeder van Magritte zelfmoord pleegde en een berg cokes.

Ook verschillende Vlamingen hebben iets met de stad. Tom Pintens (ex-Zita Swoon) bezong de rokerige stad zelfs:

De Tijd

Dikke stapels kranten en overwerkte journalisten troffen wij vorige week aan op de redactie van De Tijd - het Belgische Financieele Dagblad. Twee journalistieke meesterbreinen die maandenlang de Fortis-top aan de schandpaal nagelden, bleken onverwacht twee lieve, bijna bedeese mannen. Schijn bedriegt. Hun boek ‘Bankroet’ ligt nu in de winkel. Smeuige materie, zo lazen wij al stiekum onder embargo. We maakten een paar filmpjes op de redactievloer voor onze Nederlandse collega’s van RTL Z:

De schoonste straat van Brussel?

Normaal is over onze straat vrij weinig te melden. Wij zijn slechts een verbindingsstraat tussen de vrij chique Koningsstraat en de allochtone Haachtsesteenweg, ook wel klein Anatolie genoemd. Het enige dat onze straat misschien wat afwijkend maakt is dat er een grens doorheen loopt. Wij wonen in Sint-Joost-Ten-Noode terwijl onze overburen Schaarbeek als gemeente hebben.

Woensdagochtend was het ineens gedaan met de relatieve rust. Een agent belde aan om te vragen of de auto voor de deur misschien van ons was, er werd een tent midden op straat gezet en uit alle windrichtingen kwamen straatvegers in hun fluoriserende gele pakken. Parmantig houdt een lange grijzende oom agent de schoonmakers en het publiek in de gaten. “Misschien worden jullie nu wel de schoonste straat van Brussel!” grapt hij wijzend op de vegers. “Vandaag opent hier de nieuwe hang-out van jouw straatvegers en er is hoog bezoek op komst.”

Het hoge bezoek blijkt burgermeester Jean Demannez van Sint-Joost-ten-Noode te zijn. Samen met zijn schepen (wethouder in België) Ahmed Medhoune spreekt hij de menigte toe. Trots zijn ze op het nieuwe centrum van een schonere gemeente. En ik moet zeggen: onze buurt kan wel een stevige voorjaarsbeurt gebruiken.

Het ziet er allemaal veelbelovend uit. Een gloednieuw pand ontworpen door een architect die het experiment niet schuwt. Ik loop naar binnen en ook daar ziet het er allemaal strak uit. Als ik het kantoor van de baas binnenloop moet ik ineens lachen. Er staat een groot, hypermodern bureau dat niet zou mistaan in het office van de CEO van beursgenoteerd bedrijf. Maar de enorme tafel is nagenoeg leeg, er staat alleen een oude elektrische typemachine op.

Eenmaal buiten lukt het mij niet de glimlach te onderdrukken. Voor het pand staan tientallen bezemwagentjes schuin in het gelid. Ze zien er nog precies zo uit als honderd jaar geleden. Een soort kruiwagen met een vuilnisbak voorop en achterin een tweede bak voor een schep en een bezem. Dit is zo België: hopeloos verouderd in een modern jasje.

Enjoy Poverty - Renzo Martens krijgt zijn zin

Onbegrip en woede dit weekend in de Brusselse KVS-BOX. Daar draaide Enjoy Poverty, de inmiddels beroemde documentaire van Nederlander Renzo Martens. Hij vertrok twee jaar naar Congo – de voormalige Belgische kolonie. En hij concludeerde: Afrikanen, geniet van uw armoede. Uw situatie is uitzichtloos. Martens komt na afloop over zijn film vertellen. Terwijl de kunstenaar met zijn hand door zijn haar strijkt, staat de Congolese theatermaker en choreograaf Faustin Linyekula op in de zaal. Hij schreeuwt: ‘U bent een racist! U bent een profiteur! U geniet van deze aandacht, maar naar de Congolezen in de film kraait geen haan!’ Ook een oudere Afrikaanse man zwaait met zijn vinger: ‘U minacht ons. U zet mijn volk voor gek. U doet alsof we dom en naief zijn…’ Renzo kijkt de heren doodrustig aan en knikt, een droevige blik in zijn ogen. Gespeeld droevig zo lijkt het. ‘Je hebt gelijk. Je hebt helemaal gelijk. Ik profiteer van jullie. Ik verkoop jullie armoede. Maar juist dat wil ik laten zien.’ Linyekula is razend en wil de zaal uitlopen. De medewerkster van de KVS vindt het welletjes en breekt de discussie af.  Woelige middag. Ook als er ruzie ontstaat over tweetaligheid. Het debat is deels in het Frans en in het Nederlands. Maar er is geen vertaling. Veel mensen kunnen de helft niet verstaan. Waarom is er geen tolk in de zaal? Waarom praten jullie geen Engels? Renzo sust de zaal. Een woordvoerder van de KVS betreurt de ongelukkige gang van zaken.

Martens werkt trouwens alweer aan zijn derde film, Episode II, over de liefde. Iets met dieren…

Lekker pop

Afgelopen weekend Das Pop gezien op Les Nuits Botanique: internationaal muziekfestival in de Botanische tuinen van Brussel, bij ons om de hoek. Een jaar of zeven, acht geleden was het piepjonge Das Pop even beroemd. Een paar hitjes. De Belgische band werkt aan een ‘comeback’, wij waren even nieuwsgierig hoe het gaat.

De groep mocht het programma vrijdagavond afsluiten. Na een knallend optreden van de rockband Metric uit het Canadese Toronto, deed het ietwat lullig aan. Zanger Bent van Looy deed zichtbaar zijn best. Ook om zijn Brussels publiek in het Frans aan te spreken, wat de Vlaming niet zo goed afgaat.

Naarmate het concert vorderde, werden we allemaal tien jaar jonger, lekker. Bent springt een beetje om zijn harige mollige gitarist heen. De zaal - wij incluis - gaan dankbaar mee in de vertrouwde klanken van weleer. Vernieuwend is het niet, smakelijk en vermakelijk wel. Eigenlijk doet het bandje zijn naam eer aan Das Pop is poppy, dansbaar  en meezingen doe je al snel. Probeer het maar eens

Eindelijk Arno!

Een paar weken geleden waren we op het protestfeestje van De Morgen in Koninklijke Vlaamse Schouwburg te Brussel. De hele top van het Vlaamse journaille was aanwezig maar ook veel muzikanten staken de noodlijdende redactie een hart onder de riem. Het absolute hoogtepunt van de avond was het optreden van Arno (Hintjes). Hij speelde maar vijftien minuten maar wij hingen aan zijn lippen en kunnen niet wachten tot een volledig concert. Onwaarschijnlijk hoe deze Belgische Tom Waits ondanks zijn 59 jaren nog steeds rockt, kreunt en stampt. Bekijk hier een filmpje van de oude held:

Nog geen genoeg? Bekijk dan het tweede deel van filmpje.