Archive for the 'Belgische Bandjes' Category

Viezer & (dus) beter dan Kris & Koen…

Afgelopen weekend was het Uitmarkt in Amsterdam. Voor alle lezers in het zuiden: dat is de opening van het culturele seizoen in Nederland. De Uitmarkt heeft wel wat weg van die vele festivals die je bij jullie op vrijwel elk dorpsplein vindt. Dit jaar was de Dam het centrale punt en dus deed ook Vlaams-Cultuurhuis De Brakke Grond mee. Met natuurlijk louter cultuur uit het zuiden.

Uw mannelijke reserve Belg van Leven op Pluto had de eer op zaterdag ceremoniemeester te zijn in dit stukje cultureel Belgisch grondgebied. Daar speelden namelijk diverse Vlaamse bandjes. Onder hen ook The Violent Husbands die samen met zangeres Mira zorgden voor het ongetwijfeld heetste moment van de ganse flUitmarkt. Met pornografische Duitse snorretjes, hitsige heupbewegingen en een hoop kwijlbakkerij brachten zij namelijk schuine liedjes uit Vlaanderen waarvan sommigen al meer dan honderd jaar oud zijn.

Ik kreeg er rode oortjes van net als de NPS die deze zuiderlijke viezerikken natuurlijk meteen wisten te vinden:

(overigens bleken The Violent Husbands niet alleen goed in schunnigheid, ook van een pintje waren deze Bruggenaren niet vies. Al met al was ik een dag en een nacht lekker terug in mijn reserveland. Met een heerlijke kater als gevolg…)

Kris & Koen schrijven eindelijk een goede tekst

Kris & Koen Wauters (u weet wel van het bandje Clouseau) hebben eindelijk een min of meer protestliedje geschreven. Ze breken een lans tegen splitsen en voor België. Al heeft VTM het fragment hieronder wel wat Flamingant geknipt…  Ze vragen of er ook Franstalige versie komt, de voice-over zegt van niet terwijl je Koen net erna ‘alhoewel’ hoort zeggen. Wij vinden dat ze onmiddelijk de studio in moeten gaan voor een Franstalige versie. Dat levert vast nog meer dagen Sportpaleis op.

Overigens: Sophie laat weten dat ze Kris tegenwoordig stiekem leuker vindt dan Koen!

In Charleroi

Het blijft een van de meest fascinerende plaatsen van België: Charleroi. De stad heeft alles om hem onaantrekkelijk te maken: stinkende industrie, maffia, lelijke straten en weinig gezelligheid. De kroegen gaan er vroeg dicht zo ondervonden wij de drie keer dat we de stad bezochten. Leuker is wellicht de City Safari die je kan doen. Een rondleiding langs de lelijkste plekken van de stad, inclusief de woning van Dutroux, de plaats waar de moeder van Magritte zelfmoord pleegde en een berg cokes.

Ook verschillende Vlamingen hebben iets met de stad. Tom Pintens (ex-Zita Swoon) bezong de rokerige stad zelfs:

Lekker pop

Afgelopen weekend Das Pop gezien op Les Nuits Botanique: internationaal muziekfestival in de Botanische tuinen van Brussel, bij ons om de hoek. Een jaar of zeven, acht geleden was het piepjonge Das Pop even beroemd. Een paar hitjes. De Belgische band werkt aan een ‘comeback’, wij waren even nieuwsgierig hoe het gaat.

De groep mocht het programma vrijdagavond afsluiten. Na een knallend optreden van de rockband Metric uit het Canadese Toronto, deed het ietwat lullig aan. Zanger Bent van Looy deed zichtbaar zijn best. Ook om zijn Brussels publiek in het Frans aan te spreken, wat de Vlaming niet zo goed afgaat.

Naarmate het concert vorderde, werden we allemaal tien jaar jonger, lekker. Bent springt een beetje om zijn harige mollige gitarist heen. De zaal - wij incluis - gaan dankbaar mee in de vertrouwde klanken van weleer. Vernieuwend is het niet, smakelijk en vermakelijk wel. Eigenlijk doet het bandje zijn naam eer aan Das Pop is poppy, dansbaar  en meezingen doe je al snel. Probeer het maar eens

Eindelijk Arno!

Een paar weken geleden waren we op het protestfeestje van De Morgen in Koninklijke Vlaamse Schouwburg te Brussel. De hele top van het Vlaamse journaille was aanwezig maar ook veel muzikanten staken de noodlijdende redactie een hart onder de riem. Het absolute hoogtepunt van de avond was het optreden van Arno (Hintjes). Hij speelde maar vijftien minuten maar wij hingen aan zijn lippen en kunnen niet wachten tot een volledig concert. Onwaarschijnlijk hoe deze Belgische Tom Waits ondanks zijn 59 jaren nog steeds rockt, kreunt en stampt. Bekijk hier een filmpje van de oude held:

Nog geen genoeg? Bekijk dan het tweede deel van filmpje.

De Vlaamse schone Mia

Leven op Pluto had even ijsvrij terwijl het dooide, maar na een weken van politieke toestanden en schaatspret is het hoog tijd voor cultuur. In Vlaanderen worden misschien wel de mooiste Nederlandstalige ballades geschreven. Geen dikke ogen en zwanger taalgebruik a la Blof of Acda & de Munnik maar mooie, haast mystieke juweeltjes die je fantasie de vrije loop laten.

De twee mooiste ballades zijn ongetwijfeld Twee Meisjes van Raymond van het Groenewoud en Mia van Gorki. Van het Groenewoud is in Nederland nog wel enigsinds bekend, maar Gorki is in het noorden een goed bewaard alternatief geheim. Elke tournee spelen ze maar een paar keer over de grens.

Hoe anders is dat in Vlaanderen waar Gorki en van het Groenewoud elk jaar weer strijden om het beste Nederlandstalige nummer en steevast kunne rekenen op bomvolle zalen. Vanavond speelt Gorki in Ancienne Belgique te Brussel, voor iedereen die daar niet bij kan zijn, hier hun mooie tranentrekker Mia:

Mijn twee liefdes

Soms treffen twee liefdes elkaar op een vreemde plek. Ik kwam op het net een clipje tegen dat Flip Kowlier uit mijn nieuwe liefde Belgie heeft op genomen op mijn eeuwige flirt: het wonderschone Terschelling…

Vette dance met vette haren

Vettige haren, een te los zittend pak en een hele grote zonnebril. Dat is zo’n beetje het image van Daan, een super rockster in België en in Nederland niet echt bekend. Zaterdagavond sloot hij het festival Bruksel Live af met show waarin gitaren en elektronica elkaar versterkten tot een dampend geheel met stadionallure. De Belgen zongen en dansten mee. Het wordt hoog tijd dat ook dance-natie Nederland valt voor deze Belg… Oordeel zelf:

Toch was er iets vreemds aan zijn show in het amfitheater in Laken. Steeds had ik het gevoel dat ik iets anders verwachtte, waar deed me deze muziek aan denken? Ik hoor vleugjes Kraftwerk, Neue Deutsche Welle en soms zelfs Rammstein. Toe wist ik het: Daan had in het Duits moeten zingen! Zijn elektronische muziek, heeft precies dat waar de taal van onze oosterburen zo goed bij past; een beetje jaren tachtig plastic, soms bijna lullig en dan weer (te) dik aangezet.

Ik ben vast niet de enige die dit over Daan denkt, want op internet vond ik deze geestige clip waarin hij een hele andere carriere in Duitsland lijkt te ambieren:

Zeg nou zelf: gans toll, nicht?

Terug van weggeweest: Das Pop

Das Pop, het bandje van Bent van Looy, is hard op weg terug naar het concertpodium. Twee jaar zat Bent (31) ondergedoken in Parijs. De Belgische zanger brak met alles uit het verleden, beleefde moeilijke tijden. Maar nu verlangt hij weer naar de tourbus en het succes van weleer. Er komt een nieuw album, vertelt Bent ons: “Rauwer en puurder dan tevoren. Dichter bij de essentie van popmuziek”. Deze zomer is de band uit Gent weer te zien. En dan niet alleen op dorprock in het Vlaamse Gattegem maar ook op het prestigieuze Pukkelpop. Ook werken ze hard aan een nieuwe plaat. Das Pop, wie waren dat ook alweer? Zie hier hun hitje uit 2002 en je denkt vast o, ja die!

Overigens probeerde Das Pop het met dit nummer ook in Duitsland, kijk en luister hier naar ‘Du’.

Stef Kamiel Carlens heeft zin in Oerol

Pinkpop, Lowlands, Rock Wercher of het Holland Festival Stef Kamiel Carlens van de Belgische band Zita Swoon draait er als festivaltijger zijn hand niet meer voor om. Toch moest hij lang wachten tot hij Oerol aan zijn lijstje kon toevoegen. Terwijl de band hier juist zo goed past.

Zita Swoon heeft deze zomer een overvolle agenda en doet Terschelling alleen maar aan voor een ‘kiss and play.’ Jammer voor Carlens want hij kijkt uit naar het optreden. ‘Na alles wat ik over Oerol heb gehoord kan ik alleen maar zeggen: ik heb er zin in!.”

Carlens heeft me voor het interview bij hem thuis uitgenodigd. Daarvoor moet ik dan wel helemaal naar de vrij troosteloze Antwerpse oord Hoboken. Hoe goed gaat het eigenlijk met Zita Swoon dat de Belgische popster nog in deze wijk woont? Als ik het juiste huisnummer heb gevonden stuit ik op een grote roze garagedeur Stef doet de deur open en nog geen drie stappen later weet ik dat het heel goed gaat met de heer Carlens en Zita Swoon. “Ja, het is hier een soort achterbuurt maar ik kon een aantal jaren geleden deze oude houtzagerij kopen en heb die grondig verbouwd.”

Het is inderdaad een prachtig terrein met verschillende panden om een enorme tuin heen. Ergens doet het me een beetje denken aan het Wrakkenmuseum op Terschelling. Het is een ratjetoe van spullen en freubels, helemaal in eigenaardige maar smaakvolle Carlens stijl. Een dergelijk project past wel bij de muzikant en beeldend kunstenaar die ook nog zijn eigen kleding ontwerpt.

Op lokatie

Eigenlijk is het vreemd dat Zita Swoon nu pas zijn debuut maakt op Oerol. Zonder twijfel kan de band, die al sinds begin jaren negentig aan de weg timmert, tot een van de meest theatrale van de lage landen gerekend worden.Dat zit volgens Carlens niet alleen in de aandacht voor kleding maar ook in de opbouw. ‘Normaal spelen wij zeker tweeëneenhalf uur,’ vertelt de zanger. ‘Dan heb je alle tijd om de set traag op te bouwen en het publiek langzaam in de juiste sferen te laten komen.’ Op festivals waaronder Oerol wordt Zita Swoon zelden zoveel tijd gegund. “Dat is lastig maar ook een uitdaging.”Op Oerol speelt de band zo’n festivalset op het Groene Strand, een lokatie die veel weg heeft van een normaal popfestival. Misschien toch een beetje jammer want de band speelt graag op vreemde lokaties. ‘In principe hebben we alleen een stopcontact nodig om te kunnen spelen,’ zegt de zanger. ‘Laatst hebben we in Thessaloniki op straat gespeeld, fantastisch. Ook in Frankrijk waar we vaak spelen heb je fantastische festivals midden in de natuur. Onze manager probeert ons al jaren op een festival in midden Noord-Italiaanse bergen. Ik hoop dat dit ooit lukt.’

De Antwerpse bandtombola

Carlens was lang de tweede man in dEUS, de band van de in België tot levende rocklegende verklaarde Tom Barman. Hij verliet die band om zich beter te kunnen richten op zijn eigen projecten. Onlangs kreeg Carlens zelf ook te maken met een dergelijk verlies. Tom Pintens, een belangrijke kracht in zijn band. Het optreden op Oerol is het eerst zonder Pintens op Nederlandse bodem.

‘Pintens was de laatste tijd al veel met zijn eigen projecten bezig,’ verklaart Kamiel Carlens. ‘Het is jammer dat hij weg is. Maar we redden het wel zonder hem. We hebben audities gehouden maar al tijdens de repetities bleek het ook zonder hem goed te lopen. Uiteindelijk hebben we besloten geen opvolger aan te nemen.’

Het Frans

De laatste jaren verkiest Carlens steeds vaker het Frans boven het Engels in zijn liedjes. Opmerkelijk genoeg horen we hem zelden tot nooit in het Nederlands.‘Het Frans is erin geslopen omdat ik al vijftien jaar een Franstalige vriendin heb. Toch schrijf ik regelmatig in het Nederlands maar Frans is nu eenmaal internationaler,’ legt de zanger uit. “Nu worden mijn Nederlandstalige nummers vooral door anderen gezongen maar misschien ga ik later, als ik het reizen zat ben, wel op tournee met dat materiaal. Mits de mensen mij nog willen zien tegen die tijd.’

En dan toch nog even over de immer voortslepende crisis in België. Zita Swoon wordt regelmatig een Vlaams band genoemd en Stef een Vlaming. Hoe kijkt de zanger met een Franstalige geliefde daar tegenaan? ‘Ik kan het niet bevatten wat er hier gebeurt. Laatst moest de situatie uitleggen aan Griek, iets dat totaal onmogelijk is. Ik voel me Belg en geen Vlaming, aan dat woord zit tegenwoordig zelfs een vies geurtje.

Zondag 22 juni speelt Zita Swoon om 17.00 uur op het Groene Strand, West-Terschelling.

Dit interview met Stef Kamiel Carlens verscheen in verkorte versie in De Oerol Tijd, de dagkrant van het Theaterfestival op Terschelling.