Maandelijks archief: april 2008

Mensen kijken!

Voor talloze mensen is het een grote hobby: mensen kijken op een terras, Dit tijdverdrijf wordt in de voorstelling “Gerucht” van Lotte van den Berg tot kunst verheven.

Als publiek is het een wat vreemde gewaarwording: midden op een plein in Brussel staat een doos met daarin een tribune. Binnen hoor je niks maar de normaal zo donkere achterwand van het toneel is hier volledig van glas. Je kijkt recht de stad in en krijgt zo een prachtig beeld van wat de straat doet in een uur. Een eindeloze reeks figuranten van de stad trekt aan je voorbij: balorige schooljeugd, een aantal shoppende dames met een hoofddoekje, een stoet plattelandsvrouwen en swingende Afrikanen. Binnen lacht het publiek, als door een lachspiegel geraakt, regelmatig om de karikaturen die passeren. Ze hadden het zelf kunnen zijn.

Tussen dit alledaagse straatbeeld dat je als onderdeel vaak vergeet bewegen zich vier acteurs. Soms gaan ze bijna op in het stedelijke gewoel het volgende moment ontregelen ze de alledaagse gang van zaken. In de doos heerst een haast afstandelijke rust. Je krijgt van al het geluid op straat maar flarden te horen. Herkenbaar en alledaags maar ook bevreemdend en ver weg. Regelmatig komen de acteurs de doos in, meestal zeggen ze niks en blijven ze kort alsof ze de vrijheid buiten verkiezen boven de dwingende wetten van het theater. Als een van hen een plaat opzet worden alle mensen en het verkeer in een keer dansers en de stad een balletvoorstelling.

De Nederlandse Lotte van den Berg, sinds enige tijd een van de zeven makers van het Toneelhuis in Antwerpen, heeft met het gerucht de veruit mooiste manier gevonden om naar mensen te kijken: het leven als theater en jij had een acteur kunnen zijn. Eigenlijk zou in iedere stad zo’n doos moeten staan, gewoon als plek om naar jezelf te kijken zonder dat je dat echt doet.Gaat dat zien! In juni staat de doos in Delft.

Zweten bij de VRT

Vele miljoenen moest de VRT het afgelopen jaar besparen. Het was kommer en kwel bij de Vlaamse publieke omroep. Nu, bijna een jaar later, maken we de balans op van deze drastische reorganisatie: chaos en merde! De commerciëlen gaan er met de winst vandoor.

Glimmende nieuwe studio’s en overal glazen wanden in een grote redactieruimte. De Vlaamse publieke omroep heeft een nieuw jasje. Landen als Denemarken, Noorwegen, Finland en Nederland gingen de VRT voor. Alles moet modern, digitaal en efficient. En met minder mensen.

Jos Bouveroux (60) werkt al 35 jaar bij de VRT. Hij was hoofdredacteur radionieuws. Die baan bestaat niet meer sinds radio, televisie en internet bij elkaar zijn geveegd. Nu is Bouveroux de baas van de productie en de verslaggeverij. We ploffen neer op een bank, ergens op die immense redactie.

Zwaar jaar gehad? Bouveroux zucht diep en citeert de hoofdredacteur van het NOS-Journaal Hans Laroes na de reorganisatie bij de Nederlandse omroep: “Het was een klotejaar!” Alles op de redactie liep compleet in het honderd. Crashen is het grootste probleem, nog steeds. Bouveroux: “Laatst begon het journaal twaalf minuten te laat! Om twaalf minuten over zeven. Vreselijk.”

Nu wordt de deadline van het VRT-Journaal vervroegd. Tien minuten tot een kwartier, om te testen. Maar dat veroorzaakt een storm van protest. “Er is heel veel onrust op de redactie”, vertelt Bouveroux. “Het is teveel. Nieuwe uitzenduren, nieuwe systemen, nieuwe bazen, nieuwe werkplekken. Journalisten moeten alles kunnen. Maar veel journalisten kunnen dat niet aan. Het is een merde, zoals wij dat hier zeggen.”

Bouveroux snakt naar een sigaret. Hij wil naar buiten en dat doen we. Weg uit het grote grijze omroepgebouw – verboden te roken – een sigaret in de zon. De baas heeft een verschrikkelijke week achter de rug. Functioneringsgesprekken, met de hele redactie. Hij voelt zich inmiddels meer psychiater dan hoofdredacteur.

De VRT wilde 200 banen wegbezuinigen. Maar dat is tot nu toe niet gelukt. Volgens Bouveroux is dat ook een illusie. Om een opstand te bedwingen, doet de hoofdredactie het rustig aan. Televisieredacteuren hoeven voorlopig niet zelf te monteren en ook presentatoren behouden hun eigen technicus.

Ook de integratie van radio, tv en internet is geen onverdeeld succes. Het is efficiënter, maar ook een groot gevaar voor de kwaliteit. De VRT dreigt een eenheidsworst te worden, met steeds maar dezelfde verhalen op alle zenders.

Zorgelijk, vindt Bouveroux. De hoofdredacteur kijkt met een schuin oog naar wat er bij de Britse omroep BBC is gebeurd. “Bij de BBC is de hele reorganisatie teruggedraaid. Radio is weer radio, televisie is weer televisie.” Of de VRT dat ook doet? Hij denkt van niet. Maar pas op: “Een radiomaker blijft een radiomaker, een televisiemaker een televisiemaker. Anders krijg je slechte radio en slechte televisie. En dan verlies je kijkers en luisteraars.”

Tja, de kijkcijfers. Net als in Nederland staat de publieke omroep in Vlaanderen onder druk. Op het nieuwsvlak heeft de VRT geen enkele concurrentie. Radio 1 blijft dus stabiel. Maar muziekzenders als radio 2 en vooral Radio Donna, die ook moeten bezuinigen, zitten in de vrije val. Volgens de laatste kijk-en luistercijfers is de Vlaamse publieke omroep ingehaald door de commerciëlen. Voor het eerst sinds jaren.

Slecht nieuws dus, een klein jaar na de verhuizing. En het ziet er niet naar uit dat de problemen snel zullen worden opgelost. Hoewel.. een hele VRT-delegatie is deze week naar Finland afgereisd. Daar hebben ze een uniek geïntegreerd systeem ontwikkeld, waarbinnen radio- televisie- en internetprogramma’s met elkaar kunnen praten. Wie weet kunnen ze daar bij de VRT wat van leren?

Bouveroux haalt zijn schouders op. Niemand heeft de mirakeloplossing. Hij heeft weleens heimwee naar dat fantastische medium, radio. “Simpel, een prikkel voor de fantasie, ietwat ouderwets en zo inhoudelijk. Ach ja, ook dit begint te wennen.”

Robbedoes in VN

Deze week in Vrij Nederland een artikel over het beroemde stripblad Robbedoes/ Spirou. Het blad dat striphelden als Lucky Luke, Guust Flater en De Smurfen liet ontstaan is deze week echt zeventig geworden. Reden genoeg voor een feestje.

In het stuk een bezoek aan de redactie anno 2008, een interview met oud-hoofdredacteur Thierry Martens en een overzicht van de roemrijke geschiedenis van het blad.

Koop hem nu, hij ligt twee weken in de schappen!

In het Brusselse stripmuseum is nu overigens een tentoonstelling over Spirou/Robbedoes.

Hier rechts overigens een afbeelding van Marsipulami, het beest uit Franquins beroemde bos Palombie.

Hoe Barman de Belgische Bono werd

Al maanden wordt in België koortsachtig gewacht op de nieuwe plaat van dEUS. Een uitgekiende promotiecampagne weet de band al maanden in het nieuws te houden. Hoe zanger Tom Barman van de band dEUS een Belgische mythe werd.

 

Het viel mij twee jaar geleden al op tijdens een concert van dEUS in de Amsterdamse poptempel Paradiso. Toen het concert begon stond frontman Tom Barman minutenlang in blakend tegenlicht waardoor wij als publiek slechts de schaduw van de zanger konden zien. Was dit god of was dit onze zuiderbuur Tom Barman? Geen idee, maar het droeg wel bij tot een bijzondere, haast mysterieuze sfeer.

 

In Nederland kwam dit misschien over als een wat grotesk beeld maar in België had de rockster zijn status als alternatieve zanger voor ‘The Happy Few’ toen al vervangen voor die van popidool met zelfs een ideologisch randje. Zeker nadat Barman in oktober 2006 een festival voor verdraagzaamheid had georganiseerd. Deze actie gericht tegen rechtse partijen als het Vlaams Belang had tot gevolg dat iedere Belg die niks had met het rechtse deel van het land in Tom Barman ineens de Belgische Bono zag. Barman was een held, het geweten van de natie.

 

Barman maakte na deze concerten bekend aan een nieuwe plaat zou gaan werken en dat hij tot die tijd geen interviews meer zou geven. Die stilte was best lastig voor een klein land dat eindelijk een echte rockster heeft. Geen wonder dus dat verwachtingen hoog gespannen waren toen een paar maanden geleden bekend werd dat de plaat op 21 april uit zou komen.

 

De spanning in afwachting tot de plaat werd gestaag opgevoerd, het begon met kleine berichten als de aankondiging van een promotionele clubtoer. Maar al snel werd het nieuws groter op 15 februari maakte de organisatie van het prestigieuze festival Rock Werchter zijn programma bekend. Ook dit jaar pakt het festival uit met klinkende namen als Radiohead, R.E.M en Neil Young. Maar geen van deze internationale grootheden zou het festival afsluiten, die eer kwam het eigen dEUS toe.

 

Vorige week bleek het bandje waar ik als student in alternatieve holen op danste inmiddels big business te zijn geworden. dEUS werd namelijk geinterviewd door de Spaanse site van Nederlandse biergigant Heineken, publiciteit is publiciteit moeten ze gedacht hebben. Het biermerk zorgde wel voor een kleine rel door de volledige plaat even op hun Spaanse website te publiceren. “Een schande!” riep de platenmaatschappij, “sorry, vergissing” antwoordde het biermerk.

 

In alle consternatie had nog geen Belgische journalist Barman gesproken terwijl de zanger wel in verschillende buitenlandse media verscheen. De Belgische pers moest massaal wachten tot afgelopen zaterdag en mag het interview pas vandaag(dinsdag) publiceren. Op schending van dit embargo had de platenmaatschappij een boete staan van 25.000 euro. De Franstalige krant Le Soir, even later gevolgd door zijn Nederlandstalige collega De Morgen, schond het embargo omdat zij menen dat een platenmaatschappij dit niet mag doen. En zo sijpelde dEUS zelfs de krantencommentaren en opiniepagina’s binnen.

 

De afgelopen maand was werkelijk waar iedere scheet rondom dEUS nieuws in België. Het gevolg mag er wezen want de band scoort voor het eerst in zijn geschiedenis een echte hit. Op 21 maart kwam de single ‘The Architect’ binnen op nummer 3 in de Ultra Top 50.

 

Al deze ontwikkelingen maken mij als dEUS liefhebber razend nieuwsgierig naar de nieuwe plaat ‘Vantage Point’. Ik kan me niet bedwingen, even speuren op het net en een halve minuut later is mijn computer hard aan het werk om het nieuwe plaatje illegaal binnen te halen, in een betere kwaliteit dan de Spaanse site. Vantage Point klinkt best aardig maar lijkt zo te horen iets minder verassend dan zijn voorganger…

 

Toch twijfel ik aan dat wijzende vingertje van die platenmaatschappij, eigenlijk ik geloof er geen snars van. Als je niet wilt dat een plaat uitlekt dan moet je zorgen dat hij de burelen van je kantoor niet verlaat. Sorry, heren platenbonzen, ik krijg de indruk dat u bezig bent met een zeer goede en uitgekiende marketingcampagne. George Michael, Radiohead en Nine Inch Nails lieten al zien dat je plaat gratis weggeven kan zorgen voor een enorme mediahype.

 

Maar dEUS hoeft hoeven geen zorgen te maken, ik zal Vantage Point heus wel kopen. Ik wil best helpen om Tom Barman een multi-miljonair te maken. Toch hoop ik dat er niet teveel blijft hangen aan de strijkstok van Universal voor promotiecampagnes, want afdeling kun je ongeveer wel opdoeken: een iemand zet de plaat op het net en schrijft vervolgens een verbouwereerd persbericht. Daarna ga je nog een halve dag journalistje pesten en zie het resultaat: een enorme stroom media-aandacht en een top-10 hit. Een kind kan de was doen. Maar lieve lezers van Leven op Pluto de plaat is de moeite waard en koop hem maar!

Koning Albert, doe iets!

Het Belgische koningshuis is lang niet zo populair als het Huis van Oranje, maar deze week is het imagoprobleem van het Huis van Saksen-Coburg alleen maar groter geworden. De Belgische koning weigert namelijk zijn buitenechtelijke dochter Delphine te erkennen en hij wordt nu in binnen- en buitenland gezien als een kille en nare man.

Kunstenares en bastaard Delphine Boël triompheert. In haar kersverse autobiografie vertelt zij haar treurige verhaal. Zij is het vierde kind van de koning, veertig jaar geleden verwekt bij Alberts ware liefde. Iedereen weet het, alleen Albert lijdt aan vergeetachtigheid.

Wij zien de koning driftig ijsberen door zijn paleis. Postuum erkennen, zoals Prins Bernard deed? Daarvoor is het nu te laat. Onze Bernard wist zijn geheim tot zijn dood binnen de koninklijke muren te houden. Twee bastaarddochters werden door de familie geaccepteerd.

Delphine doodzwijgen? De Belgen zullen het zeker niet waarderen. Misschien vergeten ze haar. Maar hoe dan ook: slechte PR.  Ons advies aan Albert: geef een interview op de nationale televisie. Laat u zien van uw meest menselijke kant. Schuldbewust als Bill Clinton. Vaderlijk als een koning. Niet dat stiekeme gedoe. Erken haar of erken haar niet. Maar verdedig u!       

Leterme on tour

Leterme presenteerde vorige maand zijn regeerakkoordNu de rust in België enigszins is wedergekeerd, kan Yves Leterme eindelijk zijn debuut maken op het internationale toneel. De kersverse premier reist door Europa om vrienden te maken. En dat is hard nodig want bij menige buitenlandse collega leeft het idee dat Belgie in puin ligt. Leterme was een van de centrale spelers in de crises van de afgelopen maanden. Nu kan hij eindelijk aan zijn collega’s laten zien dat hij best een goede politicus is en dat hij heus wel weet hoe het belgische volkslied gaat.

Aangezien een goede buur beter is dan een verre vriend begon Leterme zijn buitenlandse avontuur bij Jan-Peter Balkenende. Erg handig want de twee heren hebben nogal wat gemeen. Ze spreken Nederlands, zijn christendemocraat en kwamen op hun politieke weg de nodige grote hobbels tegen. Balkenende leidt inmiddels zijn vierde kabinet in zes jaar tijd. Wonder boven wonder overleefde hij alle wankele kabinetten. Ook de beeldvorming van de Nederlandse premier is van sullige Harry Potter opgeschoven naar een man die het voordeel van de twijfel krijgt.

Yves kan van Jan-Peter nog heel wat leren. Deze week bracht de Belgische eerste minister een officieel bezoek aan Den Haag. Zouden ze daarbij ook over hun imago gepraat hebben? In ieder geval zag het er gezellig uit en noemden ze elkaar ‘zielsverwanten’. De komende tijd bezoekt Leterme ook Luxemburg, Parijs en Berlijn. Zet ‘m op Yves, laat zien dat je het kan!

Tommeke weg bij Sophie!

Tom en Sophie in betere tijden

 

Vorig jaar kregen de Nederlands-Belgisch-Antilliaanse verhoudingen een stevige duw in de rug toen Tom Boonen, de meest begeerde man van Vlaanderen, onze 16-jarige landgenote Sophie van Vliet schaakte. Op het overromantische eiland Curaçao versierden de twee elkaar en liefdesbaby’s leken op komst. Wij zagen voor het stel een prachtige carriere weggelegd als sportdiplomaten.

De Belgische boulevardpers was minder gelukkig met deze ontwikkeling. Tom had de keurige Vlaamse schone Lore verruild voor een ‘Ollands loederke.’ Ook spraken ze schande want Sophie is elf jaar jonger dan hij, pedofiel!

Dit weekend kon Vlaanderen eindelijk opgelucht ademhalen toen mama Boonen op haar weblog bekend maakte dat Tommeke weer terug is bij zijn oude lief. Moeder Boonen is blij dat Tom voor Lore kiest. “Ze is een schakel die de ketting goed doet draaien”, schrijft ze in haar blog. “Mijn moederinstinct zegt dat het goed is.”


Deze ontwikkeling was zo belangrijk dat het een van de hoofdpunten werd in het journaal van de commerciele zender VTM.
Of Tom echt inspiratie van Lore krijgt valt te betwijfelen. De voor Tom zo belangrijke voorjaarsklassiekers zijn begonnen en hij kwam zondag tijdens de Ronde van Vlaanderen niet verder dan een zeventiende plaats.

 

Wij van Leven op Pluto vinden het stiekem toch een beetje jammer. Dus wensen wij Sophie veel sterkte met dit grote verlies.