Maandelijks archief: oktober 2008

De terugkeer van Verhofstadt

Eindelijk! Guy Verhofstadt snakt naar zijn blijde rentree, lezen we dit weekend in de Vlaamse krant De Morgen. Volgens ingewijden staat de oud-premier van Belgie te trappelen van ongeduld op zijn Toscaanse heuvel. De liberaal vertrok afgelopen voorjaar op sabbatical, waarna de Brusselse wetstraat veranderde in een slagveld. Komt Verhofstadt dan toch terug om Belgie te redden?

Verhofstadt mengt zich weer in de partijpolitiek, melden liberale bronnen in De Morgen: begrotingsbesprekingen, VLD-fractiedagen. Guy heeft jeuk! De vraag is alleen: wanneer? En vooral: hoe? Verhofstadt wacht zijn moment af. De val van de regering Leterme, de regionale verkiezingen van komend jaar.. Maar een terugkeer is niet zonder risico. Als hij faalt, kan hij zijn reputatie als groot leider van Belgie verliezen.

Van Leven op Pluto mag Verhofstadt terugkomen en proberen een einde te maken aan de chaos in de Belgische politiek. Guy, we snakken naar je!

Dansen na de dood

‘Waar gaan wij naartoe na onze dood, wie legt dit mysterie voor ons bloot…’ op deze manier bezong NederZweed Cornelis Vreeswijk jaren geleden een, of misschien wel de, universele vraag. Vreeswijk deed dat op zijn gebruikelijke, olijke wijze en het nummer kwam spontaan bij mij op na het zien van Le Sous Sol, de dansmuziektheatervooorstelling van Peeping Tom.

Jammer voor eenieder die droomt van een heerlijk leven in een hemel met bloemetjes en talloze maagden. Als Peeping Tom gelijk blijkt te hebben, is het hiernamaals niet veel meer dan een vochtige kelder met een vloer vol aarde.

Le Sous Sol maakt deel uit van een trilogie die de opkomst en neergang van een familie vertelt. In dit laatste luik zijn alle leden van de familie dood en ontmoeten ze elkaar onder de grond. Bij Peeping Tom, bestaande uit oud-leden van Les Ballets C. de la B. en de Needcompany, is dans het voornaamste middel om een verhaal te vertellen, maar het gezelschap deinst er niet voor terug andere elementen als theater en muziek te gebruiken.

Het resultaat is prachtig. Lijven rollen over en door het zand. Wat we zien is macaber en geestig tegelijk. Een hoofdrol in dit stuk is weggelegd voor Maria Otal, een danseres van 80 jaar oud. De ijzeren wet dat dansers altijd jong en strak moeten zijn, wordt door haar op waanzinnige wijze omver geworpen. Ze komt op, net overleden met de kransen van de begrafenis in haar hand en wordt iedere minuut dat het stuk duurt bijna letterlijk een jaar jonger.

Peeping Tom kan Vreeswijk niet aan een antwoord helpen. Want ze spelen alsof het niets is met alles waar we wel eens aan denken bij een leven na de dood: witte maagden, vagevuur, dolende geesten, hel, reincarnatie en het ontmoeten van je overleden idolen.

Gaat dat zien! Voor wie echt niet kan, hier een lange trailer:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=NwACVrZIuVg[/youtube]

Belgacom berispt door EU

Leven op Pluto klaagt er al langer over, (zie hier en hier) maar de Europese Commissie wordt nu ook wakker. Bellen en internetten is in Belgie extreem duur. En hoe komt dat? Geen eerlijke concurrentie met dank aan staatsbedrijf Belgacom. Belgacom heeft het grootste deel van de Belgische markt in handen. Voorbeeld: tweederde van de telefoontjes binnen Belgie komt voor rekening van de monopolist. Kosten: twee keer hoog als in Nederland. De Europese Commissie waarschuwt. Belgie heeft een jaar de tijd om z’n leven te beteren.

Leven op Pluto ging naar de persconferentie in het Brusselse Berlaymontgebouw. Wat ons zo boos maakt, is dat Belgacom – en daarmee de Belgische staat – een gezonde marktwerking aan zijn laars lapt. De een na de andere concurrent werd de afgelopen jaren opgekocht. Intussen strijken topmannen exorbitante beloningen op. En de gewone Belg betaalt de rekening.

Belgacom laat overigens weten niet van plan te zijn om haar monopoliepositie op te geven. De Europese Commissie heeft hier niets over te zeggen, aldus de telecommer. 65 procent van de markt in handen hebben, is nog altijd wettelijk toegestaan. In Belgie verandert voorlopig dus helemaal niets.

Verder ontkent Belgacom duurder te zijn dan andere aanbieders. We moeten gewoon in de daluren gaan bellen, dat is stukken goedkoper!

Het is te hopen dat Belgie IETS leert van de jongste Fortis-rel. De geplaagde bank heeft weer eens gestrooid met bonussen, lekte deze week uit. Soms lijkt het of bepaalde mensen in dit land heel hardleers zijn…

De eeuwige depressie van Dardenne

Donderdag 16 oktober ging in Nederland Le Silence de Lorna, de zevende film van de Waalse broers Jean-Pierre en Luc Dardenne, in premiere. Wij gingen in Brussel alvast kijken en moeten zeggen: het was weer een treurige bedoening. Zoals in eerdere films van het duo kozen ze de troosteloze stad Luik als decor voor een verhaal aan de onderkant van de samenleving.

In de film moet de Albanese Lorna met twee mannen trouwen om Belg te worden en om een smak geld te verdienen. Het scenario van Le Silence de Lorna viel op het filmfestival van Cannes in prijzen. Niet vreemd, want de Fransen zijn al jaren dol op dit sombere Waalse exportproduct. De broertjes Dardenne zijn door de zuiderbuur inmiddels zo ongeveer geannexeerd, zoals dat eerder met mede Belg Jacques Brel gebeurde.

Toch hadden wij vooral een deja-vu naar eerdere films van de broers. Rosetta, in 1999 winnaar van de Gouden Palm voor beste film, had precies dezelfde sfeer. Het realisme van Jean-Pierre en Luc Dardenne chocqeerde ons toen doordat de uitzichtloze herhaling van Rosetta’s leven, zo verfilmd was dat je zelf ook moedeloos werd van de film zelf. Je keek, vond het halverwege een draak van een film en verliet de zaal met het gevoel een topper gezien te hebben.

Le Silence de Lorna vertelt een meer doorontwikkeld verhaal dan Rosetta maar kan eenzelfde gevoel niet bereiken. Toch staat de film overduidelijk in de traditie van de broers en is hij omwille van zijn rauwe kwaliteit het bezoeken waard. Zeker de Dardenne liefhebber moet gaan kijken maar wie liever thuis blijft – of het werk van de boers niet kent – raden wij aan Rosetta in de DVD-speler te doen.

UPDATE: Le Silence de Lorna wint ook de filmprijs van het Europees Parlement en wordt vertaald en ondertiteld in alle talen van de Europese Unie.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=7OmDOIUqoOA&[/youtube]

Wij hadden ook een Fortis-feestje

Twee nieuwe bank-relletjes in Belgie. De verzekeringstak van de ex-Belgische bankverzekeraar Fortis nam het er dit weekend van. Medewerkers goten zich vol met dure drank en zetten het op een smullen in een drie sterren restaurant in Monaco. In diezelfde stad bleek ook Dexia een bachanaal aan te richten. Ongepast in deze tijden van crisis, vindt onze premier Yves Leterme. Wij besluiten onze resterende Fortis-aandelen op de markt te smijten en vieren van de opbrengst ons eigen Fortis-feestje: een paar literflessen Jupiler a twee aandelen, een brood: een aandeel, een pot pindakaas: een aandeel.

Cafe Bota

Onder toeziend oog van het Dexia-hoofdkantoor
Half vergane standbeelden
Gebukt onder uitlaatgassen
De Brusselse ring
Achter het botanische glas
Klinkt een wals
Een verliefde oude man en vrouw
Ze zwieren onder tropische bladeren
Terug in de tijd
Crisis of hoop
Even is het stil
In Cafe Bota

Bye Bye Brel

In de tijd dat Jacques Brel leefde gingen de Walen en Vlamingen stukken beter door een deur. De Belgische zanger bejubelde het Vlaamse land en de dames zelfs. Vandaag is het dertig jaar geleden dat de grote ‘Franstalige Vlaming’ (Belg dus) overleed. Hieronder het nummer ‘Le Plat Pays’ om de heren politici een hart onder de riem te steken want na al het Fortis en Dexialeed beginnen de onderhandelingen weer. Echt: die Walen zijn niet altijd zakkenvullers en die Vlamingen zijn niet allen nationalist… [youtube]http://www.youtube.com/watch?v=ecjicY_tQbE[/youtube]

Boos op Bos

Wouter Bos is sinds hij ABN-Amro en het Nederlandse deel van Fortis opkocht een ware beroemdheid in België. Heel veel Belgen zijn boos op de Nederlandse minister van financiën omdat hij Fortis door zijn
uitspraken in discrediet gebracht zou hebben. Talloze Belgen hebben hun aandelen van de bank zien kelderen. Wij konden er wel om lachen, zeker om deze cartoon van Ruben Oppenheimer uit De Standaard. Zie hier een foto van de tekening die inmiddels bij ons op de WC hangt:

…Wij stellen voor: Wallonie naar Frankrijk, de Franstalige gemeentes rond Brussel voor heel veel geld ook. Vlaanderen verkopen we aan de Spanjaarden en Brussel houden we zelf want daar is geld te halen. Brussel heet na de overname voortaan: Wellinkdam.

Mister World is een Belg!

Behalve banken die dreigen om te vallen, stakingen en een regeringscrisis komt er gelukkig ook goed nieuws uit Belgie. Zondag won de 19-jarige Jochen Vertessen uit het Limburgse Houthallen de Mister World verkiezing in Peru.

Sophie is niet echt onder de indruk van deze ‘pukkelige’ student, maar oordeel vooral zelf en kijk hier voor Jochen met wat minder kleren aan.

Wij hadden (ook) nog nooit gehoord van een misterverkiezing. Het is wel typisch Belgisch om de meer kolderieke variant van grote wedstrijden wel te winnen en op het echte toneel niet veel te presteren, zo werden de Rode Duivels in 2007 nog wereldkampioen moddervoetbal! Wat is het toch heerlijk om hier te wonen…

Nederlol bij dEUS

Terwijl de Belgische banken Dexia en Fortis nog steeds niet gered blijken, stuitten wij op deze videoclip van dEUS. Met daarin gastrollen voor de twee Nederlanders Michiel Romeijn en Wilfried de Jong. Hmmm je zou zo terug willen in de tijd naar het zwoele Italie van de jaren zestig, in de zon en zonder financiele crisis !

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=Horl9gLzs_c&e[/youtube]