Maandelijks archief: november 2008

Een hapje ossevet

Eindelijk een frietentest op Leven op Pluto! Schandalig laat voor een correspondent in Brussel, maar goed. We hadden weer eens geen tijd en zin om te koken, dus besloten wij een frietje te steken bij het – volgens de Volkskrant – beste frietkot van deze stad: Maison Antoine. De frituur bevindt zich vlak achter de Europese Raad, op het Place Jourdan. Eurocraten staan er dagelijks in de file voor een vette, goudgele delicatesse. We bestellen de allergrootste zak die Antoine in huis heeft.

Echte Belgische frieten worden gebakken in ossevet. Het geheim van Antoine: heel veel ossevet. De frieten zijn lang, voor Belgische begrippen vrij dun en hebben een goudbruine kleur. Een beetje te lang in de frituur gelegen, naar mijn smaak. Bij het eerste frietje denk ik, mmm ossevet. Bij de derde begint de smaaksensatie. Het is alsof ik een grote zak met runderbouillon naar binnen werk. Zout overheerst en na een frietje of tien, twaalf proef ik eigenlijk meer os dan aardappel.

Ik geloof niet dat dit de beste frietenbakker van Brussel is. Binnenkort maar eens verder testen op Place Flagey, waar volgens ingewijden misschien wel dé beste frituur van Brussel staat…

Het Witte Museum

Wij hebben deze week serieus overwogen om het huis van Marc Dutroux te kopen. Het krot in Sars-la-Buissiere werd donderdag geveild. 46.000 euro telde de gemeente Lobbes uiteindelijk neer, helaas net iets boven ons budget.

Waarom het huis van Dutroux? Wat moeten we daarmee? Wij denken dat op deze plek een museum moet komen. Een museum tegen kindermisbruik, vóór de bescherming van kinderen tegen zieke mensen als Dutroux. Het Witte Museum – zo gaat het heten – verwijst naar de Witte Mars in oktober 1996, toen honderdduizenden mensen de straat op gingen in Brussel, woedend op Dutroux en op de Belgische justitie.

De gemeente Lobbes denkt erover om het huis te slopen en een groene zone in te richten, mogelijk met een gedenkteken erop. De burgemeester en de buurtbewoners willen absoluut geen ‘ramptoerisme’. Beste mensen: ontken niet wat er is gebeurd. Hoe pijnlijk ook, wis deze sporen niet.

In de tuin van dit huis werden in 1996 de lichaampjes van Julie en Mélissa opgegraven

Nooit meer tegen de Vlamingen


Ook Belgie kleurt dit weekend wit. Wij tuffen zondagmiddag in de oldtimer Mercedes (1972) van vriend Douwe (ook 1972) door de sneeuw. Over plattelandsweggetjes rijden (en glijden) we richting de hoofdstad van Wallonie: Namen.

Na een paar uur zijn we de weg kwijt en kloppen we aan bij een verlaten, houten sportkantine in het boerendorp Sart-Risbart. Binnen zitten een paar Walen aan de toog. We worden warm onthaald. Wij zijn de eerste Nederlandse gasten ooit! Ook al hebben deze mensen eigenlijk een hekel aan Nederlanders – we hebben geen manieren en kopen al hun huizen op – deze ontmoeting móet gevierd worden. Jupiler, Leffe of Orval?

Aan de bar begint direct een klaagzang over de toestand van het land. ‘De Vlamingen willen ons niet’, zegt Louis. Hij is triest want Belgie valt langzaam uit elkaar. Ook in deze kleine voetbalclub. Hier komen sinds kort geen Vlamingen meer spelen. Het Vlaamse en het Waalse amateurvoetbal gaan namelijk scheiden. Als het aan de Vlaamse minister van Sport en Cultuur Bert Anciaux ligt tenminste. Hij wil zijn subsidies alleen in Vlaanderen pompen.

Anciaux houdt niet van Belgische dingen. De Vlaamse nationalist wil het liefste alles in Vlaamse handen en zo min mogelijk Belgische instituten. De weinige Belgische instellingen die er nog zijn, mogen wat hem betreft splitsen. Onder hen de fameuze Belgische opera De Munt en de laatste federale sportbonden.

Gevolg: een verregaande segregatie van Belgie. De Waalse amateurvoetballers in Sart-Risbart kunnen nooit meer spelen tegen hun Vlaamse landgenoten. Waar en wanneer zullen zij de Vlamingen dan nog wel leren kennen? Misschien wel helemaal niet. Sport moet verbroederen, maar van de minister mag het niet meer.

Nathalie, de vrouw acher de bar, zucht diep….

‘Wij vonden het altijd erg leuk als Vlaamse teams hier kwamen spelen. Ik voel me Belg en zou het liefste zien dat niet alles uit elkaar gehaald wordt.’ Aan de bar valt een licht beschonken man haar boos bij: ‘Ik woon in Hoegaarden, vlak bij de taalgrens. Vroeger speelden wij Franstaligen en Nederlandstaligen in hetzelfde team, we vonden dat leuk en normaal. Maar nu? Geen Vlaming meer te zien. Die taalgrens wordt steeds meer een echte grens.’

Meneer Anciaux zal het allemaal wel prima vinden, hoe meer macht voor Vlaanderen hoe beter. Maar de keiharde sportcijfers van de laatste Olympische Spelen laten zien dat je met federale bonden misschien wel meer kans op medailles hebt. Het enige succes op de spelen werd behaald in de atletiek en het voetbal. Twee sporten waar de bonden nog niet gescheiden zijn.

UPDATE 27 NOVEMBER: Vandaag is de Vlaamse Voetballiga goedgekeurd. Minister Anciaux belooft subsidies aan het Vlaamse voetbal. Een Franstalige liga is er nog niet.

Foto: Douwe de Haan

Treuren om Fortis

Het was een treurige en regenachtige dag. Ik voegde mij dinsdagmiddag tussen boze en teleurgestelde aandeelhouders van Fortis bij de Rechtbank van Koophandel in Brussel. Zij verloren een kort geding: de verkoop van het Belgische Fortis aan BNP Paribas wordt niet teruggedraaid. Hun Fortis-aandelen blijven waardeloos.  

Eén van de gedupeerden die ik sprak heeft gelukkig genoeg geld over om te eten én op vakantie te gaan. Klik hieronder en luister:

[audio:http://www.levenoppluto.nl/audio/20081118_BNR_Fortiszaak2.mp3]

Schildermans komt uit in de A-divisie

Tijdens de wereldbekerwedstrijden in Heerenveen afgelopen weekend kwam de Belgische schaatser Kris Schildermans voor het eerst uit in de a-divisie op de 5 kilometer. Hij werd uiteindelijk 20ste in een tijd van 6.44,03. De Winst was voor Sven Kramer in 6.14,32… Kris zal dus nog even moeten oefenen maar toch hulde voor de echte schaatsbelg! Die hard zijn best doet zonder supersponsor en heldenstatus. Kijk hier naar zijn rit:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=KnqRWDVc_nM[/youtube]

Raymond in het Regenwoud

Soms ben je enorm jaloers omdat je ergens anders wilt zijn dan waar je bent, zo zou ik nu in een vliegtuig van Zaventem naar Zanderij willen zitten om het eerste optreden van Raymond van het Groenewoud in Suriname mee te maken. Samen met uitgever en singleverzamelaar Vic van de Reijt, de Surivlaamse actrice Alida Neslo en Edgar ‘Lik maar aan mijn Lolly’ Burgos staat de Belgische held zaterdagavond in Theater Thalia in Paramaribo voor een Surivlaamse avond met tientallen tophits uit beide oorden.

De Surivlaamse connectie kreeg de afgelopen decennia vorm door actrice Alida Neslo. Zij koos voor Vlaanderen in plaats van Nederland voor haar Europese cariere. Neslo kreeg door deze keuze een zeer uniek, zacht tropisch accent en noemde zich voortaan Surivlaamse.

Van de Reijt stelde vorig jaar na twee Nederlandstalige, een Duitstalige en een Franstalige verzamel CD’s ook een Surivlaamse collectie samen. Reden voor deze obscure combinatie waren de vele overeenkomsten die de twee landen en hun liedjes volgens van de Reijt hadden.

Nu was ik anderhalf jaar geleden in de Amsterdamse poptempel Paradiso bij de Nederlandse editie van Surivlaams. Een zeer vermakelijke avond al moet ik toegeven: de combinatie die van de Reijt maakt is geestig maar kan volgens sommigen eigenlijk niet.

De scheve combinatie heeft absurd resultaat en dat is juist de reden waarom ik alle Surinamers en iedereen die in Paramaribo is aanraad zaterdag naar Thalia te gaan. Lekker hossen op het wasmasjien en huiveren bij het schone werk van van het Groenewoud.

Wie net als ik thuis zit moet het doen met de caraibische afdeling van de Wereldomroep, die al aandacht besteedde aan de Surivlaamse invasie.

UPDATE: De NOS maakte voor het journaal ook een item over dit bezoek:

90 jaar vrede

Wij hebben vrij! Belgie herdenkt vandaag het einde van de Grote Oorlog 1914-1918. Precies 90 jaar geleden begon de Wapenstilstand. Hier geen bevrijdingsconcerten – zoals op 5 mei in Nederland – maar plechtige herdenkingen. In het stadje Ieper natuurlijk, hét slagveld van de Eerste Wereldoorlog in Belgie. WOI is de topattractie van deze regio langs de kleine rivier/voormalige frontlinie de IJzer. De oorlog leidt hier tot wilde verkleedpartijen, zoals bij deze bejaarde verpleegster die ik vond in Ieper.

Samenzang ter rechterzijde

Wat hebben rechtse Belgen toch met het antisemitisme? Niet alleen bij het Vlaams Belang maken politici soms een bruinhemderige schuiver ook bij het Waalse Front National kunnen ze er wat van. Woensdag lekte dit filmpje uit waarop de blinde FN senator Delacroix een Nazi-liedje zingt, samen met zijn Vlaams Belanger Luc Van Keerbergen. Ze kennen het nummer blijkbaar goed want het komt eruit alsof het de gewoonste zaak van de wereld is:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=5XJUAOG25Xg[/youtube]

Na het zingen van dit liedje was het snel gedaan met de pret: Delacroix moest aftreden als voorzitter van FN en Van Keerbergen werd het Vlaams Belang uitgezet.