Maandelijks archief: december 2008

EXCLUSIEF: Interview met premier Van Rompuy

Vlak voordat hij thuis aan de oliebollen met champagne kon hield premier Herman Van Rompuy zijn regeringsverklaring. Daarin stond, zoals verwacht, weinig nieuws. Voor het overgrote deel zet zijn regering het beleid van Yves Leterme voort. Het enige dat er veranderde waren maatregelen voor de economisch en financieel barre tijden en een onderzoek naar de zaak Fortis door een commissie van wijzen.

Juist dat laatste deed leden van de oppositie na afloop in de wandelgangen zowat uit elkaar ploffen. ‘Ik wil als kamerlid zelf die vragen kunnen stellen,’ zei de fractievoorzitter van Groen! Meyrem Almici. ‘Liberalen en Christendemocraten vonden een paar dagen geleden ook dat er een parlementair onderzoek moest komen. Nu moeten wij het doen met de verslagen van die commissie. Het lijkt het erop dat er hierover een akkoord is binnen de regering en dat de hele zaak weggemoffeld wordt.’ De Vlaamse Fortuyn Jean-Marie Dedecker was ultrakort: ‘Deze regering is lood om oud ijzer. Alles gaat weer de doofpot in!’

Iets anders dat de oppositie behoorlijk tegen de borst stoot is de nieuwe kamervoorzitter Patrick DeWael. Tot vorige week was DeWael nog minister van Binnenlandse Zaken en is in functie behoorlijk in opspraak gekomen. Dewael zou een aantal medewerkers van de federale politie onrechtmatig benoemd hebben, ‘Ik verwacht van dit onderzoek nog maar weinig te horen,’ volgens een heet geblakerde Almici. ‘Hij wilde gewoon zijn pensioen veilig stellen met een mooi erebaantje. Er onterecht als je het mij vraagt.’

Na afloop van de verklaring sprak Leven op Pluto als enig Nederlands medium met de kersverse premier Herman Van Rompuy. Luister hieronder wat de premier, die anderhalve week geleden nog niet wilde, exclusief voor BNR Nieuwsradio te zeggen had:

Van Rompuy is de man!

Hij wilde niet en riep dat hij het nooit zou doen, maar toen bleek dat helemaal niemand premier van België wilde worden ging hij toch overstag: Herman Van Rompuy leidt vanaf vandaag de regering van ‘ons’ zo diep in crisis verkerende land.

Een beetje opmerkelijk is het wel want bijna alle ministers bleven zitten terwijl die ploeg  wel toe is aan zijn derde leider, na Guy Verhofstadt en Yves Leterme nu dus Van Rompuy. Een enigszins saai en stug overkomende man die misschien juist daardoor in staat was enorm snel te handelen.

In tegenstelling tot Leterme heeft Van Rompuy namelijk geen torenhoge, onhaalbare beloftes aan de keizer gedaan en bovendien: hij kon in de jaren negentig al redelijk door een deur met de Franstaligen dus dat lukte hem nu ook. Wat niemand had verwacht is toch gebeurt, vandaag legde de regering zijn zoveelste eed af bij de koning, morgen (woensdag) volgt de regeringsverklaring en dan kunnen we fris, fruitig en met een hopelijk stabieler bestuur het nieuwe jaar in.

Luister hier naar mijn bijdrage van vanochtend op BNR Nieuwsradio:

Het is weer zover!

Haal die kalkoen maar uit de oven, snij die kerststol aan en ontkurk de flessen want het is weer zover: we vieren vandaag de verjaardag van Jezus! Hier in Belgie is de pret al weken aan de gang. Favoriete lokatie om dit feestje te vieren: de uit Duitsland overgewaaide kerstmarkten. Vorig jaar bezochten wij er een in Leuven, dit jaar waren we in Halle waar meerdere kerstmannen diep in het glaasje keken. Laat Sint Nikolaas het maar niet weten!

foto: Maarten van Haaff

Rommeldebommel

De afgelopen dagen waren wij bijna vergeten dat we ook nog een blog hadden! Om jullie trouwe bezoekers niet teleur te stellen hier twee van Pieter-Bas’ bijdrages op BNR Nieuwsradio deze week. Hier ‘Premier gezocht’ van maandag

en hier meer ‘politiek antiek’ van dinsdag:

Naast BNR werd Pieter-Bas ook overvallen door de Vlaamse media, hij was op FM Brussel en op de Vrt televisie waar Linda De Win (de Belgische Ferry Mingelen) hem overviel. Hun vragen: ‘hoe kijkt een Nederlandse journalist aan tegen de crisis?’ en: ‘Vinden jullie het al een bananenrepubliek?’ Mijn antwoord: ‘Nog niet maar het begint er wel op te lijken. Want als de politiek zich met de rechtsgang gaat bemoeien hebben we de eerste voorwaarde al te pakken!’

Goed, inmiddels speelt de crisis zich vooral af in dit gebouw waar het een komen en gaan is van adviseurs, allen op zoek naar een nieuwe regering en bovenal iemand die premier wil worden.

foto: Maarten van Haaff

Champagne zonder feest

‘Het is een totale bouillabaisse!’ roept Frieda, de zeventig jarige plaatselijke kunstenares, terwijl ze een oester leegslurpt. ‘Deze puinhoop is een schande voor het land!’ De val van de Belgische regering is het gesprek van dag tijdens de opening van kerstmarkt in provinciestadje Halle. In de vijftien chaletjes wachten mensen kou-kleumend op klandizie. Echt druk is het niet. Bijna alle bezoekers hebben zich verzameld rond de kerstboom en doen zich tegoed aan champagne en oesters.

Aan een tafeltje staan drie heren te speculeren over hoe het nu verder moet. ‘We heffen vandaag het glas op de kerstmarkt maar eigenlijk is er weinig reden tot feest,’ zegt Mark Demesmaeker. Het blijkt de plaatselijke schepen (wethouder) van cultuur te zijn. ‘Ongelofelijk hoe Leterme het heeft verknald, de staat stond er al slecht voor maar door die koppige West-Vlaming functioneert helemaal niets meer.’

Vlaams-Nationalist Demesmaeker maakt van de gelegenheid gebruik om grieven ten opzichten van Leterme te uiten: ‘Dat de federale regering zo loopt te prutsen heeft alles te maken met de realiteit in dit land. Eigenlijk wordt hier krampachtig geprobeerd om twee totaal verschillende landen bij elkaar te houden. Hij beloofde gouden bergen en meer zelfstandigheid voor Vlaanderen maar al deze beloftes heeft hij niet waar kunnen maken. Ook het gerommel rond Fortis laat zien dat de federale regering vleugellam is.’ Demesmaeker begint een vurig pleidooi voor een onafhankelijk Vlaanderen of, op zijn minst een bijna alles omvattende zelfstandigheid.

Leterme’s partijgenoot, het christen democratische gemeenteraadslid Christophe Mercx, staat ernaast wat beteuterd te kijken. ‘Leterme heeft alles willen doen om de spaarders te redden. Eigenlijk hadden ze eerder moeten beslissen om Fortis, net als Nederland, helemaal over te nemen. Maar hij is iets te ver gegaan om het land te redden.’ Er komen een paar dames aan de tafel staan, er wordt lustig gespeculeerd over de vraag wie de opvolger van Leterme moet worden. De naam Jo Vandeurzen valt opvallend vaak. Het hele gezelschap heeft medelijden met de werkeloze minister van justitie. ‘Het is zo’n betrouwbare, goede man,’ klinkt het waarna iedereen instemmend knikt.

Vandeurzen zal het wel niet worden, want hij kwam juist in deze zaak in opspraak. Ook de Waalse vice-premier Didier Reynders (wil niet), Jean-Luc Dehaene (te oud) en de Vlaamse minsiter president Kris Peeters (geen ambitie) lijken het niet te worden. Frieda heeft aan haar tafeltje even verderop inmiddels gezelschap gekregen van een vriendin uit Charleroi, bij hun zoveelste glas bubbels en het tweede dozijn oesters dromen de dames stiekem van de terugkeer van Verhofstadt: ‘Die had pas charisma!’ roepen ze uit met fonkelende oogjes.

foto’s: Maarten van Haaff

Exit Leterme, part II

De soap van de Belgische premier Yves Leterme beleefde vrijdag zijn voorlopig laatste aflevering. Een zinderend einde! Geen kerstdiner met Festen-achtige taferelen tussen Vlamingen en Walen, maar een slotakkoord waarin rechterlijke en politieke macht verstrengeld bleken.

In een laatste poging om het familiekapitaal van Fortis te redden, dacht Leterme dat alles geoorloofd was, ook dwingende telefoontjes naar de top van justitie. Maar niets bleek minder waar: ook in bijna-bananenrepubliek Belgie moet je deze zaken gewoon gescheiden houden. En dus kon Leterme, met het schaamrood op de kaken, wéér in de auto naar de koning om het ontslag van hemzelf en van de hele Belgische regering aan te bieden. Jammer voor de man die anderhalf jaar geleden met bijna 8 ton aan stemmen overtuigend de verkiezingen won.

Vrolijk kerstfeest, Yves.

P.S. Wij waren er natuurlijk bij! Op BNR en bij BNN Today op Radio 1… Luister hier een verslag inclusief voetbal doelpunt (mijn eerste!):

Rijmelarij in het Sportpaleis

Clouseau dat is zo 1991! Mooi niet. In Vlaanderen (het Nederlandstalige deel van België) is de band nog altijd hot. Vrijdagavond trapte de broertjes Wauters hun jaarlijkse serie stadionconcerten in het Antwerpse Sportpaleis af. Maarliefst 120.000 Vlamingen (en dat is een op vijftig…) zullen de komende weken hun weg naar de betonnen kolos ten noorden van de Belgische havenstad vinden. Wij gaan ook, ik omdat het moet, Sophie om haar oude kalverliefde te bekijken.

Het is half acht als wij vergezeld door de geur van wafels, bier en vettigheid het Sportpaleis binnenwandelen. Al snel wordt het duidelijk dat een concert van Clouseau geen bakvissen aangelegenheid meer is. Nee, het is nationaal familievermaak a la de Notenkraker, de musical Annie of een dagje Efteling. Bejaarden, kinderen en jeugd ze zijn er allemaal. De clubjes vriendinnen al dan niet gevolgd door plichtmatig achteraan sjokkkende mannen, vormen nog steeds het grootste deel van het publiek. De meeste van hen zijn intussen dertiger.

Wij behoren tot de gelukkigen en mogen vooraf naar de genodigden en perszaal. Met een biertje in de hand staan wij, met talloze andere mediatypes, in een zaaltje backstage. Hoeveel BV-ers zouden hier vanavond zijn? In ieder geval zijn het er minder dan mensen die ze zoeken op deze plek. Het lijkt wel alsof Clouseau voor het eerst in twintig jaar het podium weer opkruipt, terwijl ze het toch al negen jaar doen, die decembershows in het Sportpaleis.

We gaan naar de hal. Om 20.31 dimt het zaallicht en er klinkt een oorverdovend gegil door het sportpaleis. Gehuld in een glimmend strak pak en een gelikt overhemd komt Koen Wauters alleen het podium op. Hij zingt zonder band en krijgt direct hulp van minstens driekwart van de twaalfduizend aanwezige kelen. Koen, ooit de meest begeerde man van de Lage Landen, ziet er na al die jaren nog best goed geconserveerd uit.

Langzaam wordt het groter, eerst krijgt Koen gezelschap van zijn broertje Kris dan breidt de band zich steeds verder uit, de de zaal vult zich met licht. Kosten nog moeite lijken gespaard. Tegen het einde van de show vliegt Wauters op een brug het sportpaleis rond en brengt zo moeiteloos ook de achterste rijen in beroering.

Die beroering is terecht want Clouseau zet een strakke, indrukwekkende show neer. Toch bekruipt ons het gevoel dat band eigenlijk nog steeds hetzelfde doet als in de jaren negentig: de stijl van de nummers, de thema’s, the looks, de meisjes. In alles zijn de jaren te zien, in lichaamsomvang van het publiek en beginnende rimpeltjes, maar voor de rest lijkt er weinig veranderd.

De show heeft als titel Crescendo en je krijgt precies wat je daarbij als eerste gedachte hebt, Koen begint alleen en eindigt met big band. Weinig verassend, in interviews had Wauters bovendien eigenlijk al precies gezegd wat ze zouden gaan doen. En dat is eigenlijk een beetje jammer: het is allemaal zo risicoloos en zo uitleggerig dat ze je aandacht niet vasthouden.

‘Anne, als ik jou zien ben ik niet meer bij te sturen…’, ‘Vanavond ga ik uit’ en ‘Domino.’ We blijken, als Nederlanders, meer te kennen dan we dachten. We hopen nog even op de grootste hit van Clouseau in Nederland. Maar die blijft uit. We krijgen hem niet, want tja: voor Clouseau is ‘Daar gaat ze’ zo 1990 dat je dat niet meer speelt.

Luister hieronder naar mijn live-verslag vanuit het Sportpaleis in BNN Today op Radio 1: