Maandelijks archief: september 2009

De Latente Nederlanders

De zogenaamde Latente Nederlanders, mensen die voor 1985 geboren werden uit een Nederlandse moeder en een buitenlandse vader, wachten al jaren op hun Nederlandse nationaliteit. In 2006 leek er eindelijk een einde gekomen te zijn aan een jarenlang gesteggel over deze groep. Wij spraken toen met Ishta en Dinja Sanchit, twee latente Nederlanders met een Nederlandse moeder en een Surinaamse vader.

Wat is het probleem? Voor 1985 kreeg je als kind alleen de Nederlandse nationaliteit als je vader een Nederlander was. Was je moeder een Nederlander en je vader buitenlands? Jammer, geen kans. Deze wetgeving werd in 1985 discriminerend gevonden, daarom kregen kinderen vanaf toen de Nederlandse nationaliteit als één van de ouders Nederlands was, het maakte dus niet meer uit of dat de vader of de moeder was.

In 1985 werd er slechts tijdelijk iets geregeld voor mensen die voor die datum geboren waren of toen leeftijd van 21 nog niet hadden bereikt. Een lange strijd voor de rechten van deze zogenaamde ‘Latente Nederlanders’ volgde. In 2006 kwam toenmalig minister van Vreemdelingenzaken en Integratie Rita Verdonk met een wetsvoorstel dat deze groep eindelijk het Nederlanderschap zou geven.

Nieuwe wetsvoorstel
“Met Verdonk leek het de goede kant op te gaan,” vertelt advocate Hermie de Voer. Namens de Stichting Ne(e)derlanderschap Ja! vertegenwoordigt de Voer ongeveer vijfhonderd latente Nederlanders. “Maar toen viel het kabinet Balkenende III. Het wetsvoorstel werd ingetrokken door de volgende minister van Justitie, Hirsch Ballin. Hij kwam in december 2008 met een nieuw voorstel om de Rijkswet tot het Nederlanderschap te wijzigen.”

De latente Nederlanders zijn een onderdeel van de nieuwe Rijkswet Nederlanderschap. In deze wet worden verder ook een aantal zaken rondom de dubbele nationaliteit geregeld, een onderwerp dat doorgaans veel stof op doet waaien.

Optierecht
Een belangrijke wijziging ten opzichte van het voorstel van Verdonk is het optierecht voor de latente Nederlanders. Dit houdt in dat alle latente Nederlanders, ongeacht leeftijd, alsnog de optie hebben om het Nederlanderschap te verkrijgen. Verder hoeven zij geen afstand te doen van hun oorspronkelijke nationaliteit.

Behandeling wetsvoorstel
Binnenkort wordt het wetsvoorstel in de tweede kamer behandeld. En de steun voor het onderdeel “Latente Nederlanders” is groot. Parlementair geweld is wellicht te verwachten in de onderdelen die gaan over de dubbele nationaliteit. “Maar we hebben één en ander al behandeld in de commissie, dus ik verwacht geen grote problemen,” meent Mirjam Sterk, CDA-parlementariër. Toch blijft de vraag waarom kamer en regering de latente Nederlanders zo lang hebben laten wachten. Sterk heeft geen idee waarom er zo lang weinig gebeurde. “Hirsch Ballin wilde waarschijnlijk een aantal zaken in een keer wijzigen,” zegt het Tweede Kamerlid.

Sterk verwacht dat het probleem van de latente Nederlanders rond de zomer van 2010 is opgelost. Ishta Sanchit die al jaren wacht op het Nederlanderschap heeft er weinig vertouwen in. Terwijl ze in 2006 nog uitgelaten reageerde toen ze hoorde dat het bijna opgelost was.

Suriname profiteren te weinig van diaspora

Suriname zou een voorbeeld moeten nemen aan India. En dan vooral aan de manier waarop India met zijn diaspora omgaat. Suriname zou er economisch veel aan kunnen hebben als het land meer gebruik zou maken van ondernemende Surinamers in Nederland. Dat was de algemene teneur van de Surinaamse Hindostanen op de Pravisi Bharatiya Divas in Den Haag afgelopen zaterdag.

Deze jaarlijkse dag van de Indiase diaspora wordt elk jaar in een ander continent gehouden. Na de Verenigde Staten (New York) en Azië (Singapore) was het dit jaar de beurt aan Europa. De keuze viel daarbij opmerkelijk genoeg op Den Haag en niet op Londen met zijn veel grotere Indiase gemeenschap. “Dat de bijeenkomst naar Den Haag kwam, is het resultaat van actief lobbywerk,” vertelt zakenman en mede-organisator Rajendre Tewarie.

Grootste gemeenschap
“Wij hebben de Indiase regering duidelijk gemaakt dat Nederland in Europa de grootste gemeenschap heeft van mensen met een culturele achtergrond in India. Bovendien krijg je in Londen vaak het gevoel in een soort tweede Bombay te zijn. Dat hier in Nederland naast Indiërs vooral Hindostanen van Surinaamse komaf wonen, maakt het meer een diasporaland.”
Tijdens de dag, die vroeg begon, waren verschillende hoogwaardigheidsbekleders aanwezig, zoals de beide ambassadeurs, de Haagse burgemeester (en oud-minister van Buitenlandse Zaken) Jozias van Aartsen en de Indiase minister Vayalar Ravi van Overzeese Zaken. Er waren zo’n zeshonderd belangstellenden.

Verschillende sprekers namen de ontwikkeling van de diaspora en de culturele verschillen en overeenkomsten van de diverse gemeenschappen onder de loep. Toch was het belangrijkste deel van de middag ingeruimd voor de economische mogelijkheden die de diaspora biedt.

Eerder India dan Suriname
De grootste groep bezoekers van de dag was van Surinaams-Hindostaanse afkomst. De leeftijd valt ook op. Het grootste deel is jonger dan 35 en hun kleedstijl – strak in pak – verraad een functie in het bedrijfsleven. “Waarom zou ik hier in Nederland zitten wachten terwijl de economie hier krimpt? India groeit nog met 5 procent”, klinkt het. En: “Waarom zou ik niet optimaal gebruik maken van mijn roots? Ik ken Nederland en ken India. Volgens mij ben ik daarom zelfs aangenomen.”
Opmerkelijk genoeg speelde Suriname tijdens de dag nauwelijks een rol. Desgevraagd geven veel bezoekers aan op dit moment vooral handel te drijven met India en niet met Suriname. “Ik zou best wat met Suriname willen doen”, vertelt Avindre Ramnath. “Maar Suriname is veel minder open dan India. In India luisteren mensen naar mij en maken dan zelf de keuze of ze met mij in zee willen. In Suriname wordt je vaak uitgemaakt voor betweterige Nederlander; niet echt een stimulerend.”

Woud van regels
Soortgelijke verhalen passeren vaak de revue. Mensen hebben plannen om iets in het land te doen maar stuiten behalve openheid ook op een woud van regels. “Je bent maanden bezig voor de meest simpele dingen…”, verzucht een oudere man, die zijn droom terug te gaan inmiddels heeft laten varen.
“Suriname zou een voorbeeld moeten nemen aan de manier waarop India met zijn gemeenschap overzee omgaat”, legt Rajendre Tawerie uit. “India heeft zelfs een ministerie opgericht voor hun diaspora, die het maximale uit de gemeenschap wereldwijd wil halen. Ik kreeg in India bijvoorbeeld moeiteloos het speciale People of Indian Origin paspoort en een sofi-nummer en kon meteen aan de slag. Doordat India het makkelijk maakt voor de gemeenschap om daar bezig te zijn, stromen er jaarlijks miljarden terug naar het land. Zoiets zou Suriname ook moeten doen, want er zit geld in Surinaamse gemeenschap in Nederland.”

Viezer & (dus) beter dan Kris & Koen…

Afgelopen weekend was het Uitmarkt in Amsterdam. Voor alle lezers in het zuiden: dat is de opening van het culturele seizoen in Nederland. De Uitmarkt heeft wel wat weg van die vele festivals die je bij jullie op vrijwel elk dorpsplein vindt. Dit jaar was de Dam het centrale punt en dus deed ook Vlaams-Cultuurhuis De Brakke Grond mee. Met natuurlijk louter cultuur uit het zuiden.

Uw mannelijke reserve Belg van Leven op Pluto had de eer op zaterdag ceremoniemeester te zijn in dit stukje cultureel Belgisch grondgebied. Daar speelden namelijk diverse Vlaamse bandjes. Onder hen ook The Violent Husbands die samen met zangeres Mira zorgden voor het ongetwijfeld heetste moment van de ganse flUitmarkt. Met pornografische Duitse snorretjes, hitsige heupbewegingen en een hoop kwijlbakkerij brachten zij namelijk schuine liedjes uit Vlaanderen waarvan sommigen al meer dan honderd jaar oud zijn.

Ik kreeg er rode oortjes van net als de NPS die deze zuiderlijke viezerikken natuurlijk meteen wisten te vinden:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=ZQo5s9q6eCc[/youtube]

(overigens bleken The Violent Husbands niet alleen goed in schunnigheid, ook van een pintje waren deze Bruggenaren niet vies. Al met al was ik een dag en een nacht lekker terug in mijn reserveland. Met een heerlijke kater als gevolg…)

Kris & Koen schrijven eindelijk een goede tekst

Kris & Koen Wauters (u weet wel van het bandje Clouseau) hebben eindelijk een min of meer protestliedje geschreven. Ze breken een lans tegen splitsen en voor België. Al heeft VTM het fragment hieronder wel wat Flamingant geknipt…  Ze vragen of er ook Franstalige versie komt, de voice-over zegt van niet terwijl je Koen net erna ‘alhoewel’ hoort zeggen. Wij vinden dat ze onmiddelijk de studio in moeten gaan voor een Franstalige versie. Dat levert vast nog meer dagen Sportpaleis op.

Overigens: Sophie laat weten dat ze Kris tegenwoordig stiekem leuker vindt dan Koen!

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=6NvgeSZ2O5E[/youtube]