De eeuwige depressie van Dardenne

Donderdag 16 oktober ging in Nederland Le Silence de Lorna, de zevende film van de Waalse broers Jean-Pierre en Luc Dardenne, in premiere. Wij gingen in Brussel alvast kijken en moeten zeggen: het was weer een treurige bedoening. Zoals in eerdere films van het duo kozen ze de troosteloze stad Luik als decor voor een verhaal aan de onderkant van de samenleving.

In de film moet de Albanese Lorna met twee mannen trouwen om Belg te worden en om een smak geld te verdienen. Het scenario van Le Silence de Lorna viel op het filmfestival van Cannes in prijzen. Niet vreemd, want de Fransen zijn al jaren dol op dit sombere Waalse exportproduct. De broertjes Dardenne zijn door de zuiderbuur inmiddels zo ongeveer geannexeerd, zoals dat eerder met mede Belg Jacques Brel gebeurde.

Toch hadden wij vooral een deja-vu naar eerdere films van de broers. Rosetta, in 1999 winnaar van de Gouden Palm voor beste film, had precies dezelfde sfeer. Het realisme van Jean-Pierre en Luc Dardenne chocqeerde ons toen doordat de uitzichtloze herhaling van Rosetta’s leven, zo verfilmd was dat je zelf ook moedeloos werd van de film zelf. Je keek, vond het halverwege een draak van een film en verliet de zaal met het gevoel een topper gezien te hebben.

Le Silence de Lorna vertelt een meer doorontwikkeld verhaal dan Rosetta maar kan eenzelfde gevoel niet bereiken. Toch staat de film overduidelijk in de traditie van de broers en is hij omwille van zijn rauwe kwaliteit het bezoeken waard. Zeker de Dardenne liefhebber moet gaan kijken maar wie liever thuis blijft – of het werk van de boers niet kent – raden wij aan Rosetta in de DVD-speler te doen.

UPDATE: Le Silence de Lorna wint ook de filmprijs van het Europees Parlement en wordt vertaald en ondertiteld in alle talen van de Europese Unie.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=7OmDOIUqoOA&[/youtube]