Tagarchief: Belgische Bandjes

Onze zuiderburen staan al meer dan tien jaar bekend als goede rockers. Leven op Pluto pakt er zo nu en dan een uit

Lekker pop

Afgelopen weekend Das Pop gezien op Les Nuits Botanique: internationaal muziekfestival in de Botanische tuinen van Brussel, bij ons om de hoek. Een jaar of zeven, acht geleden was het piepjonge Das Pop even beroemd. Een paar hitjes. De Belgische band werkt aan een ‘comeback’, wij waren even nieuwsgierig hoe het gaat.

De groep mocht het programma vrijdagavond afsluiten. Na een knallend optreden van de rockband Metric uit het Canadese Toronto, deed het ietwat lullig aan. Zanger Bent van Looy deed zichtbaar zijn best. Ook om zijn Brussels publiek in het Frans aan te spreken, wat de Vlaming niet zo goed afgaat.

Naarmate het concert vorderde, werden we allemaal tien jaar jonger, lekker. Bent springt een beetje om zijn harige mollige gitarist heen. De zaal – wij incluis – gaan dankbaar mee in de vertrouwde klanken van weleer. Vernieuwend is het niet, smakelijk en vermakelijk wel. Eigenlijk doet het bandje zijn naam eer aan Das Pop is poppy, dansbaar  en meezingen doe je al snel. Probeer het maar eens

Eindelijk Arno!

Een paar weken geleden waren we op het protestfeestje van De Morgen in Koninklijke Vlaamse Schouwburg te Brussel. De hele top van het Vlaamse journaille was aanwezig maar ook veel muzikanten staken de noodlijdende redactie een hart onder de riem. Het absolute hoogtepunt van de avond was het optreden van Arno (Hintjes). Hij speelde maar vijftien minuten maar wij hingen aan zijn lippen en kunnen niet wachten tot een volledig concert. Onwaarschijnlijk hoe deze Belgische Tom Waits ondanks zijn 59 jaren nog steeds rockt, kreunt en stampt. Bekijk hier een filmpje van de oude held:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=2eYBs7JsKQQ&feature=related[/youtube]

Nog geen genoeg? Bekijk dan het tweede deel van filmpje.

De Vlaamse schone Mia

Leven op Pluto had even ijsvrij terwijl het dooide, maar na een weken van politieke toestanden en schaatspret is het hoog tijd voor cultuur. In Vlaanderen worden misschien wel de mooiste Nederlandstalige ballades geschreven. Geen dikke ogen en zwanger taalgebruik a la Blof of Acda & de Munnik maar mooie, haast mystieke juweeltjes die je fantasie de vrije loop laten.

De twee mooiste ballades zijn ongetwijfeld Twee Meisjes van Raymond van het Groenewoud en Mia van Gorki. Van het Groenewoud is in Nederland nog wel enigsinds bekend, maar Gorki is in het noorden een goed bewaard alternatief geheim. Elke tournee spelen ze maar een paar keer over de grens.

Hoe anders is dat in Vlaanderen waar Gorki en van het Groenewoud elk jaar weer strijden om het beste Nederlandstalige nummer en steevast kunne rekenen op bomvolle zalen. Vanavond speelt Gorki in Ancienne Belgique te Brussel, voor iedereen die daar niet bij kan zijn, hier hun mooie tranentrekker Mia:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=gIGvAk9y50E[/youtube]

Vette dance met vette haren

Vettige haren, een te los zittend pak en een hele grote zonnebril. Dat is zo’n beetje het image van Daan, een super rockster in België en in Nederland niet echt bekend. Zaterdagavond sloot hij het festival Bruksel Live af met show waarin gitaren en elektronica elkaar versterkten tot een dampend geheel met stadionallure. De Belgen zongen en dansten mee. Het wordt hoog tijd dat ook dance-natie Nederland valt voor deze Belg… Oordeel zelf:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=hucrylWu_ME&feature=related[/youtube]

Toch was er iets vreemds aan zijn show in het amfitheater in Laken. Steeds had ik het gevoel dat ik iets anders verwachtte, waar deed me deze muziek aan denken? Ik hoor vleugjes Kraftwerk, Neue Deutsche Welle en soms zelfs Rammstein. Toe wist ik het: Daan had in het Duits moeten zingen! Zijn elektronische muziek, heeft precies dat waar de taal van onze oosterburen zo goed bij past; een beetje jaren tachtig plastic, soms bijna lullig en dan weer (te) dik aangezet.

Ik ben vast niet de enige die dit over Daan denkt, want op internet vond ik deze geestige clip waarin hij een hele andere carriere in Duitsland lijkt te ambieren:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=sQeV79klk3Y&feature=related[/youtube]

Zeg nou zelf: gans toll, nicht?

Terug van weggeweest: Das Pop

Das Pop, het bandje van Bent van Looy, is hard op weg terug naar het concertpodium. Twee jaar zat Bent (31) ondergedoken in Parijs. De Belgische zanger brak met alles uit het verleden, beleefde moeilijke tijden. Maar nu verlangt hij weer naar de tourbus en het succes van weleer. Er komt een nieuw album, vertelt Bent ons: “Rauwer en puurder dan tevoren. Dichter bij de essentie van popmuziek”. Deze zomer is de band uit Gent weer te zien. En dan niet alleen op dorprock in het Vlaamse Gattegem maar ook op het prestigieuze Pukkelpop. Ook werken ze hard aan een nieuwe plaat. Das Pop, wie waren dat ook alweer? Zie hier hun hitje uit 2002 en je denkt vast o, ja die![youtube]http://www.youtube.com/watch?v=IWlvUg_tcyE[/youtube]Overigens probeerde Das Pop het met dit nummer ook in Duitsland, kijk en luister hier naar ‘Du’.

Stef Kamiel Carlens heeft zin in Oerol

Pinkpop, Lowlands, Rock Wercher of het Holland Festival Stef Kamiel Carlens van de Belgische band Zita Swoon draait er als festivaltijger zijn hand niet meer voor om. Toch moest hij lang wachten tot hij Oerol aan zijn lijstje kon toevoegen. Terwijl de band hier juist zo goed past.

Zita Swoon heeft deze zomer een overvolle agenda en doet Terschelling alleen maar aan voor een ‘kiss and play.’ Jammer voor Carlens want hij kijkt uit naar het optreden. ‘Na alles wat ik over Oerol heb gehoord kan ik alleen maar zeggen: ik heb er zin in!.”

Carlens heeft me voor het interview bij hem thuis uitgenodigd. Daarvoor moet ik dan wel helemaal naar de vrij troosteloze Antwerpse oord Hoboken. Hoe goed gaat het eigenlijk met Zita Swoon dat de Belgische popster nog in deze wijk woont? Als ik het juiste huisnummer heb gevonden stuit ik op een grote roze garagedeur Stef doet de deur open en nog geen drie stappen later weet ik dat het heel goed gaat met de heer Carlens en Zita Swoon. “Ja, het is hier een soort achterbuurt maar ik kon een aantal jaren geleden deze oude houtzagerij kopen en heb die grondig verbouwd.”

Het is inderdaad een prachtig terrein met verschillende panden om een enorme tuin heen. Ergens doet het me een beetje denken aan het Wrakkenmuseum op Terschelling. Het is een ratjetoe van spullen en freubels, helemaal in eigenaardige maar smaakvolle Carlens stijl. Een dergelijk project past wel bij de muzikant en beeldend kunstenaar die ook nog zijn eigen kleding ontwerpt.

Stef Kamiel Carlens voor zijn helden in de repetitieruimte (c) Pieter-Bas van Wiechen

Stef Kamiel Carlens voor zijn helden in de repetitieruimte (c) Pieter-Bas van Wiechen

Op lokatie

Eigenlijk is het vreemd dat Zita Swoon nu pas zijn debuut maakt op Oerol. Zonder twijfel kan de band, die al sinds begin jaren negentig aan de weg timmert, tot een van de meest theatrale van de lage landen gerekend worden.Dat zit volgens Carlens niet alleen in de aandacht voor kleding maar ook in de opbouw. ‘Normaal spelen wij zeker tweeëneenhalf uur,’ vertelt de zanger. ‘Dan heb je alle tijd om de set traag op te bouwen en het publiek langzaam in de juiste sferen te laten komen.’ Op festivals waaronder Oerol wordt Zita Swoon zelden zoveel tijd gegund. “Dat is lastig maar ook een uitdaging.”Op Oerol speelt de band zo’n festivalset op het Groene Strand, een lokatie die veel weg heeft van een normaal popfestival. Misschien toch een beetje jammer want de band speelt graag op vreemde lokaties. ‘In principe hebben we alleen een stopcontact nodig om te kunnen spelen,’ zegt de zanger. ‘Laatst hebben we in Thessaloniki op straat gespeeld, fantastisch. Ook in Frankrijk waar we vaak spelen heb je fantastische festivals midden in de natuur. Onze manager probeert ons al jaren op een festival in midden Noord-Italiaanse bergen. Ik hoop dat dit ooit lukt.’

De Antwerpse bandtombola

Carlens was lang de tweede man in dEUS, de band van de in België tot levende rocklegende verklaarde Tom Barman. Hij verliet die band om zich beter te kunnen richten op zijn eigen projecten. Onlangs kreeg Carlens zelf ook te maken met een dergelijk verlies. Tom Pintens, een belangrijke kracht in zijn band. Het optreden op Oerol is het eerst zonder Pintens op Nederlandse bodem.

‘Pintens was de laatste tijd al veel met zijn eigen projecten bezig,’ verklaart Kamiel Carlens. ‘Het is jammer dat hij weg is. Maar we redden het wel zonder hem. We hebben audities gehouden maar al tijdens de repetities bleek het ook zonder hem goed te lopen. Uiteindelijk hebben we besloten geen opvolger aan te nemen.’

Het Frans

De laatste jaren verkiest Carlens steeds vaker het Frans boven het Engels in zijn liedjes. Opmerkelijk genoeg horen we hem zelden tot nooit in het Nederlands.‘Het Frans is erin geslopen omdat ik al vijftien jaar een Franstalige vriendin heb. Toch schrijf ik regelmatig in het Nederlands maar Frans is nu eenmaal internationaler,’ legt de zanger uit. “Nu worden mijn Nederlandstalige nummers vooral door anderen gezongen maar misschien ga ik later, als ik het reizen zat ben, wel op tournee met dat materiaal. Mits de mensen mij nog willen zien tegen die tijd.’

En dan toch nog even over de immer voortslepende crisis in België. Zita Swoon wordt regelmatig een Vlaams band genoemd en Stef een Vlaming. Hoe kijkt de zanger met een Franstalige geliefde daar tegenaan? ‘Ik kan het niet bevatten wat er hier gebeurt. Laatst moest de situatie uitleggen aan Griek, iets dat totaal onmogelijk is. Ik voel me Belg en geen Vlaming, aan dat woord zit tegenwoordig zelfs een vies geurtje.

Zondag 22 juni speelt Zita Swoon om 17.00 uur op het Groene Strand, West-Terschelling.

Dit interview met Stef Kamiel Carlens verscheen in verkorte versie in De Oerol Tijd, de dagkrant van het Theaterfestival op Terschelling.

Hoe Barman de Belgische Bono werd

Al maanden wordt in België koortsachtig gewacht op de nieuwe plaat van dEUS. Een uitgekiende promotiecampagne weet de band al maanden in het nieuws te houden. Hoe zanger Tom Barman van de band dEUS een Belgische mythe werd.

 

Het viel mij twee jaar geleden al op tijdens een concert van dEUS in de Amsterdamse poptempel Paradiso. Toen het concert begon stond frontman Tom Barman minutenlang in blakend tegenlicht waardoor wij als publiek slechts de schaduw van de zanger konden zien. Was dit god of was dit onze zuiderbuur Tom Barman? Geen idee, maar het droeg wel bij tot een bijzondere, haast mysterieuze sfeer.

 

In Nederland kwam dit misschien over als een wat grotesk beeld maar in België had de rockster zijn status als alternatieve zanger voor ‘The Happy Few’ toen al vervangen voor die van popidool met zelfs een ideologisch randje. Zeker nadat Barman in oktober 2006 een festival voor verdraagzaamheid had georganiseerd. Deze actie gericht tegen rechtse partijen als het Vlaams Belang had tot gevolg dat iedere Belg die niks had met het rechtse deel van het land in Tom Barman ineens de Belgische Bono zag. Barman was een held, het geweten van de natie.

 

Barman maakte na deze concerten bekend aan een nieuwe plaat zou gaan werken en dat hij tot die tijd geen interviews meer zou geven. Die stilte was best lastig voor een klein land dat eindelijk een echte rockster heeft. Geen wonder dus dat verwachtingen hoog gespannen waren toen een paar maanden geleden bekend werd dat de plaat op 21 april uit zou komen.

 

De spanning in afwachting tot de plaat werd gestaag opgevoerd, het begon met kleine berichten als de aankondiging van een promotionele clubtoer. Maar al snel werd het nieuws groter op 15 februari maakte de organisatie van het prestigieuze festival Rock Werchter zijn programma bekend. Ook dit jaar pakt het festival uit met klinkende namen als Radiohead, R.E.M en Neil Young. Maar geen van deze internationale grootheden zou het festival afsluiten, die eer kwam het eigen dEUS toe.

 

Vorige week bleek het bandje waar ik als student in alternatieve holen op danste inmiddels big business te zijn geworden. dEUS werd namelijk geinterviewd door de Spaanse site van Nederlandse biergigant Heineken, publiciteit is publiciteit moeten ze gedacht hebben. Het biermerk zorgde wel voor een kleine rel door de volledige plaat even op hun Spaanse website te publiceren. “Een schande!” riep de platenmaatschappij, “sorry, vergissing” antwoordde het biermerk.

 

In alle consternatie had nog geen Belgische journalist Barman gesproken terwijl de zanger wel in verschillende buitenlandse media verscheen. De Belgische pers moest massaal wachten tot afgelopen zaterdag en mag het interview pas vandaag(dinsdag) publiceren. Op schending van dit embargo had de platenmaatschappij een boete staan van 25.000 euro. De Franstalige krant Le Soir, even later gevolgd door zijn Nederlandstalige collega De Morgen, schond het embargo omdat zij menen dat een platenmaatschappij dit niet mag doen. En zo sijpelde dEUS zelfs de krantencommentaren en opiniepagina’s binnen.

 

De afgelopen maand was werkelijk waar iedere scheet rondom dEUS nieuws in België. Het gevolg mag er wezen want de band scoort voor het eerst in zijn geschiedenis een echte hit. Op 21 maart kwam de single ‘The Architect’ binnen op nummer 3 in de Ultra Top 50.

 

Al deze ontwikkelingen maken mij als dEUS liefhebber razend nieuwsgierig naar de nieuwe plaat ‘Vantage Point’. Ik kan me niet bedwingen, even speuren op het net en een halve minuut later is mijn computer hard aan het werk om het nieuwe plaatje illegaal binnen te halen, in een betere kwaliteit dan de Spaanse site. Vantage Point klinkt best aardig maar lijkt zo te horen iets minder verassend dan zijn voorganger…

 

Toch twijfel ik aan dat wijzende vingertje van die platenmaatschappij, eigenlijk ik geloof er geen snars van. Als je niet wilt dat een plaat uitlekt dan moet je zorgen dat hij de burelen van je kantoor niet verlaat. Sorry, heren platenbonzen, ik krijg de indruk dat u bezig bent met een zeer goede en uitgekiende marketingcampagne. George Michael, Radiohead en Nine Inch Nails lieten al zien dat je plaat gratis weggeven kan zorgen voor een enorme mediahype.

 

Maar dEUS hoeft hoeven geen zorgen te maken, ik zal Vantage Point heus wel kopen. Ik wil best helpen om Tom Barman een multi-miljonair te maken. Toch hoop ik dat er niet teveel blijft hangen aan de strijkstok van Universal voor promotiecampagnes, want afdeling kun je ongeveer wel opdoeken: een iemand zet de plaat op het net en schrijft vervolgens een verbouwereerd persbericht. Daarna ga je nog een halve dag journalistje pesten en zie het resultaat: een enorme stroom media-aandacht en een top-10 hit. Een kind kan de was doen. Maar lieve lezers van Leven op Pluto de plaat is de moeite waard en koop hem maar!

De Fixkes druppelen Nederland binnen

Wie naar Belgie gaat emigreren moet zijn best doen om te integreren. Zoals Tom Lanoye het ooit omschreef: je blijft als Nederlander toch een soort mof voor de Vlaming. Dus togen wij deze week naar Vpro’s Club 3voor12 in Desmet. Daar speelde namelijk de Belgische sensatie de Fixkes.

Precies een jaar geleden trokken wij een week door Belgie. Via de autoradio werden we doodgegooid met hun nummer 1 hit in België ‘Kvraagetaan’. Woensdagavond verkeerden wij in de veronderstelling dat de tweehonderd Nederlanders in de zaal in koor zou meezingen met liedjes als ‘Lepeltje lepeltje’ en ‘www.dertiger.be’ Maar de zaal bleef tamelijk apatisch, slechts een enkele Vlaming murmelde het nummer mee. Iedereen bleek te komen voor een duistere hardrockband die later op de avond zou komen.

Na afloop treffen we zanger Sam (ex-eindredacteur van de Gazet van Antwerpen), gitarist Peter (pr-man van de poptempel AB) en toetstenist Bart (in het dagelijks leven landmeter) met een biertje aan de bar. Hoeveel fans hebben jullie in Nederland, vroegen wij enthousiast. ‘Ik denk twee, namelijk jullie’, zegt Sam die ons stiekem had zien swingen. Ongelofelijk, voor een band die in Belgie platina haalde voor de langste nummer 1 hit ooit (16 weken hoogste positie). Een mooie score voor de Fixkes op dat moment slechts 20 minuten konden spelen. Eigenlijk was het een uit de hand gelopen grap.

Hoe zou het komen dat de Fixkes nu pas ons land binnen druppelen? Is het Stabroekse dialect misschien de reden voor het uitblijven van Nederlands succes? ‘Ik denk het niet,’ zegt Sam. ‘De Friese band Twarres deed het heel goed in Belgie. Zelfs de Walen gingen voor dat duo op de knieeen.’ Ook Flip Kowlier en de band Gorki hebben in Nederland slechts een cultstatus terwijl ze in Vlaanderen groot zijn.Welke Nederlandstalige sterren kennen de Fixkes eigenlijk? ‘Marco Borsato, Frans Bauer en mijn ouders zweren nog steeds bij Boudewijn de Groot’, zegt Bart. Kennen ze onze ster-chansonnier van dit moment: Maarten van Roozendaal? ‘Maarten wie? Nooit van gehoord’, roept Bart nieuwsgierig. We dronken nog meerdere biertjes op de Nederlandse doorbraak van de Fixkes en spraken af binnenkort uit te pakken met een groot interview en concertreportage van de band in eigen land.

Wij komen dus snel bij de Fixkes terug en op het feit dat wij Nederlanders en Vlamingen zo weinig over de grens kijken.Ga naar hun optreden in de Mezz te Breda op 20 december of luister hier naar de Fixkes bij 3voor12 (ze zitten in het eerste uur).

UPDATE: Op donderdag 31 januari 2008 spelen de Fixkes in de Amsterdamse poptempel Paradiso… Zorg dat je erbij bent.

Bekijk hieronder de clip van kvraagetaan:[youtube]http://nl.youtube.com/watch?v=jyJ6BmkS694[/youtube]