Tagarchief: film

Tentoonstellingsfilm in Het Nieuwe Instituut

De afgelopen maanden werkten Sophie en ik aan de tentoonstellingsfilm en de trailer voor de expositie ‘Wat is Nederland?’. In Het Nieuwe Inituut maakte curator Stephan Petermann (AMO)  over de 14 Nederlandse deelnames aan de wereldtentoonstelling. Bekijk hier de trailer en reis naar Rotterdam voor ons langere filmpje:

Enjoy Poverty – Renzo Martens krijgt zijn zin

Onbegrip en woede dit weekend in de Brusselse KVS-BOX. Daar draaide Enjoy Poverty, de inmiddels beroemde documentaire van Nederlander Renzo Martens. Hij vertrok twee jaar naar Congo – de voormalige Belgische kolonie. En hij concludeerde: Afrikanen, geniet van uw armoede. Uw situatie is uitzichtloos.

Martens komt na afloop over zijn film vertellen. Terwijl de kunstenaar met zijn hand door zijn haar strijkt, staat de Congolese theatermaker en choreograaf Faustin Linyekula op in de zaal. Hij schreeuwt: ‘U bent een racist! U bent een profiteur! U geniet van deze aandacht, maar naar de Congolezen in de film kraait geen haan!’

Ook een oudere Afrikaanse man zwaait met zijn vinger: ‘U minacht ons. U zet mijn volk voor gek. U doet alsof we dom en naief zijn…’ Renzo kijkt de heren doodrustig aan en knikt, een droevige blik in zijn ogen. Gespeeld droevig zo lijkt het. ‘Je hebt gelijk. Je hebt helemaal gelijk. Ik profiteer van jullie. Ik verkoop jullie armoede. Maar juist dat wil ik laten zien.’

Linyekula is razend en wil de zaal uitlopen. De medewerkster van de KVS vindt het welletjes en breekt de discussie af.

Woelige middag, ook als er ruzie ontstaat over tweetaligheid. Het debat is deels in het Frans en in het Nederlands. Maar er is geen vertaling. Veel mensen kunnen de helft niet verstaan. Waarom is er geen tolk in de zaal? Waarom praten jullie geen Engels? Renzo sust de zaal. Een woordvoerder van de KVS betreurt de ongelukkige gang van zaken.

Martens werkt trouwens alweer aan zijn derde film, Episode II, over de liefde. Iets met dieren…

De eeuwige depressie van Dardenne

Donderdag 16 oktober ging in Nederland Le Silence de Lorna, de zevende film van de Waalse broers Jean-Pierre en Luc Dardenne, in premiere. Wij gingen in Brussel alvast kijken en moeten zeggen: het was weer een treurige bedoening. Zoals in eerdere films van het duo kozen ze de troosteloze stad Luik als decor voor een verhaal aan de onderkant van de samenleving.

In de film moet de Albanese Lorna met twee mannen trouwen om Belg te worden en om een smak geld te verdienen. Het scenario van Le Silence de Lorna viel op het filmfestival van Cannes in prijzen. Niet vreemd, want de Fransen zijn al jaren dol op dit sombere Waalse exportproduct. De broertjes Dardenne zijn door de zuiderbuur inmiddels zo ongeveer geannexeerd, zoals dat eerder met mede Belg Jacques Brel gebeurde.

Toch hadden wij vooral een deja-vu naar eerdere films van de broers. Rosetta, in 1999 winnaar van de Gouden Palm voor beste film, had precies dezelfde sfeer. Het realisme van Jean-Pierre en Luc Dardenne chocqeerde ons toen doordat de uitzichtloze herhaling van Rosetta’s leven, zo verfilmd was dat je zelf ook moedeloos werd van de film zelf. Je keek, vond het halverwege een draak van een film en verliet de zaal met het gevoel een topper gezien te hebben.

Le Silence de Lorna vertelt een meer doorontwikkeld verhaal dan Rosetta maar kan eenzelfde gevoel niet bereiken. Toch staat de film overduidelijk in de traditie van de broers en is hij omwille van zijn rauwe kwaliteit het bezoeken waard. Zeker de Dardenne liefhebber moet gaan kijken maar wie liever thuis blijft – of het werk van de boers niet kent – raden wij aan Rosetta in de DVD-speler te doen.

UPDATE: Le Silence de Lorna wint ook de filmprijs van het Europees Parlement en wordt vertaald en ondertiteld in alle talen van de Europese Unie.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=7OmDOIUqoOA&[/youtube]