Tag Archives: muziek

‘Leuven op Pluto’ met een Antilliaans tintje

Tja, vaste lezers van deze weblog vragen zich wellicht af waarom het de laatste tijd zo verschrikkelijk stil is… De reden hiervoor is simpel en een beetje dramatisch: sinds een maand wonen wij namelijk niet meer in Brussel maar hebben we onze ‘residentie’ weer in Amsterdam. Deze site blijft bestaan en wij denken na over de vorm die hij in toekomst gaat hebben.

Gelukkig blijven we België vanuit ‘Olland’ natuurlijk wel volgen. Dit weekend waren we in bijvoorbeeld in Hoogstraten. Dit anders zo rustieke Vlaamse stadje verandert eens per jaar voor twee dagen in een swingende Caribische stad tijdens de Antilliaanse Feesten. Luister hier naar een reportage die Pieter-Bas maakte voor de Surinaamse en Antilliaanse uitzendingen van de Wereldomroep en bekijk hier een aantal foto’s.

Toen we in de vroege ochtend uitgewerkt waren en terugkeerden naar de camping werden we warm toegezongen door een gezelschap uit Leuven. We pinkten een traantje weg en realiseerden ons meteen dat wij dan fysiek wel weg zijn uit het land maar in ons hart blijven we een beetje reserve Belg.

Exclusief voor Leven op Pluto de nieuwste sensatie uit Vlaanderen: de boyband Leuven op Pluto!

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=WvrcNghnthE&feature=channel_page[/youtube]

Le Ricciotti Ensemble vient voisiner en Belgique!

Oftewel: het Ricciotti Ensemble komt buurten! In Nederland, in Frankrijk maar vooral ook in België. Leven op Pluto hielp Neerlands meest bekende straatorkest aan wat optredens in Brussel en Charleroi. Zie hier een compleet overzicht van de concerten in Belgie:

Zaterdag 1 augustus

20.30 Festival de prAms, Scheldekaai, Antwerpen

Zondag 2 augustus

10.00 Sint Jansplein, Antwerpen

12.30 Grote Markt, Antwerpen (i.h.k.v. Iron Man)

16.30 COC Linkeroever, Antwerpen Linkeroever

21.00 Buurtfeest 3 gemeenten, Gentbrugge

Maandag 3 augustus

10.15 Rustoord Toevlucht van Maria, Gent (Besloten concert)

14.00 Bonnevie Parc, Bruxelles/Brussel, Molenbeek

21.00 Lang Levenstraat/Rue Longue-Vie, Brussel/Bruxelles, Matongé/Ixelles

Dinsdag 4 augustus

10.00 Psycho-Sociaal Centrum Elsene, Brussel, Elsene (Sociaal Openbaar optreden)

12.00 Atomium, Bruxelles, Laken

18.30 Gevangenis Leuven, Leuven (Besloten optreden)

21.30 Rockerill, Charleroi, Marcinelle

Woensdag 5 augustus

10.30 Theater Vecteur, Charleroi, Centre

Klik hier voor meer informatie over het orkest en de data in Nederland en Frankrijk!

In Charleroi

Het blijft een van de meest fascinerende plaatsen van België: Charleroi. De stad heeft alles om hem onaantrekkelijk te maken: stinkende industrie, maffia, lelijke straten en weinig gezelligheid. De kroegen gaan er vroeg dicht zo ondervonden wij de drie keer dat we de stad bezochten. Leuker is wellicht de City Safari die je kan doen. Een rondleiding langs de lelijkste plekken van de stad, inclusief de woning van Dutroux, de plaats waar de moeder van Magritte zelfmoord pleegde en een berg cokes.

Ook verschillende Vlamingen hebben iets met de stad. Tom Pintens (ex-Zita Swoon) bezong de rokerige stad zelfs:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=MjaKlX3fCeQ&hl=nl[/youtube]

Eindelijk Arno!

Een paar weken geleden waren we op het protestfeestje van De Morgen in Koninklijke Vlaamse Schouwburg te Brussel. De hele top van het Vlaamse journaille was aanwezig maar ook veel muzikanten staken de noodlijdende redactie een hart onder de riem. Het absolute hoogtepunt van de avond was het optreden van Arno (Hintjes). Hij speelde maar vijftien minuten maar wij hingen aan zijn lippen en kunnen niet wachten tot een volledig concert. Onwaarschijnlijk hoe deze Belgische Tom Waits ondanks zijn 59 jaren nog steeds rockt, kreunt en stampt. Bekijk hier een filmpje van de oude held:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=2eYBs7JsKQQ&feature=related[/youtube]

Nog geen genoeg? Bekijk dan het tweede deel van filmpje.

Gek in België

Hoe langer je in België woont, hoe gekker je wordt. Deze zondagmiddag brachten wij door tussen psychiatrische patiënten. Muzikanten in de Brusselse concertzaal Ancienne Belgique (AB) speelden voor ons een ode aan de gekken van België.

Dit project – Te Gek!? – moet een einde maken aan het stilzwijgen rond psychische problemen. België heeft een tekort aan psychiaters. Vele rennen naar Nederland omdat ze daar meer kunnen verdienen. Resultaat: onvoldoende psychische zorg in België, grote misstanden zoals het recente bloedbad in Dendermonde en de kindermoord van Geneviève Lhermitte.

In beide zaken liet de psychiatrie ernstige steken vallen. De ouders van het monster van Dendermonde – Kim De G. – wilden hun zoon op laten nemen maar dat was volgens professionals niet nodig. Lhermitte bracht haar eigen kinderen om, een daad die ze in een brief aan haar psychiater enkele dagen ervoor aankondigde, zonder reactie want ze zou later die week op consult komen.

In ‘den AB’ zondagmiddag bezong de Vlaamse zangeres Mira, die wij als Vlaams talent absoluut tippen, een ijzingwekkend mooi lied over de zware depressie van haar moeder (beluister het nummer Glazen Bol op haar MySpace pagina):

Ik zit in een glazen bol

Schudt ermee en t sneeuwt

Alle stemmen klinken hol

Kzit hier heel alleen…

De prettig gestoorde Raymond van het Groenewoud was er ook. Hij zong naast het nieuwe nummer ‘Verlos me’ ook het prachtig verstilde ‘In mijn hoofd’. En ook De Laatste Showband, Pieter Embrechts, Guy Swinnen, Tom Pintens en onze Nederlander Stef Bos, in eigen land een relatief kleine zanger maar een grootheid in Vlaanderen. Ook de woorden van de Te Gek-ambassadrice schrijfster Kristien Hemmerechts waren innemend.

Het was een prachtige middag waarbij eigenlijk maar een element storend was: de mooie liedjes werden aan elkaar gepraat door een presentator met ultra-flauwe woordspelingen. Zoals vaker bij liedjesprogramma’s voegen dit soort praatjes niets toe. Laat de zangers het verhaal vertellen.

De Vlaamse schone Mia

Leven op Pluto had even ijsvrij terwijl het dooide, maar na een weken van politieke toestanden en schaatspret is het hoog tijd voor cultuur. In Vlaanderen worden misschien wel de mooiste Nederlandstalige ballades geschreven. Geen dikke ogen en zwanger taalgebruik a la Blof of Acda & de Munnik maar mooie, haast mystieke juweeltjes die je fantasie de vrije loop laten.

De twee mooiste ballades zijn ongetwijfeld Twee Meisjes van Raymond van het Groenewoud en Mia van Gorki. Van het Groenewoud is in Nederland nog wel enigsinds bekend, maar Gorki is in het noorden een goed bewaard alternatief geheim. Elke tournee spelen ze maar een paar keer over de grens.

Hoe anders is dat in Vlaanderen waar Gorki en van het Groenewoud elk jaar weer strijden om het beste Nederlandstalige nummer en steevast kunne rekenen op bomvolle zalen. Vanavond speelt Gorki in Ancienne Belgique te Brussel, voor iedereen die daar niet bij kan zijn, hier hun mooie tranentrekker Mia:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=gIGvAk9y50E[/youtube]

Rijmelarij in het Sportpaleis

Clouseau dat is zo 1991! Mooi niet. In Vlaanderen (het Nederlandstalige deel van België) is de band nog altijd hot. Vrijdagavond trapte de broertjes Wauters hun jaarlijkse serie stadionconcerten in het Antwerpse Sportpaleis af. Maarliefst 120.000 Vlamingen (en dat is een op vijftig…) zullen de komende weken hun weg naar de betonnen kolos ten noorden van de Belgische havenstad vinden. Wij gaan ook, ik omdat het moet, Sophie om haar oude kalverliefde te bekijken.

Het is half acht als wij vergezeld door de geur van wafels, bier en vettigheid het Sportpaleis binnenwandelen. Al snel wordt het duidelijk dat een concert van Clouseau geen bakvissen aangelegenheid meer is. Nee, het is nationaal familievermaak a la de Notenkraker, de musical Annie of een dagje Efteling. Bejaarden, kinderen en jeugd ze zijn er allemaal. De clubjes vriendinnen al dan niet gevolgd door plichtmatig achteraan sjokkkende mannen, vormen nog steeds het grootste deel van het publiek. De meeste van hen zijn intussen dertiger.

Wij behoren tot de gelukkigen en mogen vooraf naar de genodigden en perszaal. Met een biertje in de hand staan wij, met talloze andere mediatypes, in een zaaltje backstage. Hoeveel BV-ers zouden hier vanavond zijn? In ieder geval zijn het er minder dan mensen die ze zoeken op deze plek. Het lijkt wel alsof Clouseau voor het eerst in twintig jaar het podium weer opkruipt, terwijl ze het toch al negen jaar doen, die decembershows in het Sportpaleis.

We gaan naar de hal. Om 20.31 dimt het zaallicht en er klinkt een oorverdovend gegil door het sportpaleis. Gehuld in een glimmend strak pak en een gelikt overhemd komt Koen Wauters alleen het podium op. Hij zingt zonder band en krijgt direct hulp van minstens driekwart van de twaalfduizend aanwezige kelen. Koen, ooit de meest begeerde man van de Lage Landen, ziet er na al die jaren nog best goed geconserveerd uit.

Langzaam wordt het groter, eerst krijgt Koen gezelschap van zijn broertje Kris dan breidt de band zich steeds verder uit, de de zaal vult zich met licht. Kosten nog moeite lijken gespaard. Tegen het einde van de show vliegt Wauters op een brug het sportpaleis rond en brengt zo moeiteloos ook de achterste rijen in beroering.

Die beroering is terecht want Clouseau zet een strakke, indrukwekkende show neer. Toch bekruipt ons het gevoel dat band eigenlijk nog steeds hetzelfde doet als in de jaren negentig: de stijl van de nummers, de thema’s, the looks, de meisjes. In alles zijn de jaren te zien, in lichaamsomvang van het publiek en beginnende rimpeltjes, maar voor de rest lijkt er weinig veranderd.

De show heeft als titel Crescendo en je krijgt precies wat je daarbij als eerste gedachte hebt, Koen begint alleen en eindigt met big band. Weinig verassend, in interviews had Wauters bovendien eigenlijk al precies gezegd wat ze zouden gaan doen. En dat is eigenlijk een beetje jammer: het is allemaal zo risicoloos en zo uitleggerig dat ze je aandacht niet vasthouden.

‘Anne, als ik jou zien ben ik niet meer bij te sturen…’, ‘Vanavond ga ik uit’ en ‘Domino.’ We blijken, als Nederlanders, meer te kennen dan we dachten. We hopen nog even op de grootste hit van Clouseau in Nederland. Maar die blijft uit. We krijgen hem niet, want tja: voor Clouseau is ‘Daar gaat ze’ zo 1990 dat je dat niet meer speelt.

Luister hieronder naar mijn live-verslag vanuit het Sportpaleis in BNN Today op Radio 1:

[audio:http://www.levenoppluto.nl/audio/20081205_BNNtoday_ExitHolland_Clouseau.mp3]

Raymond in het Regenwoud

Soms ben je enorm jaloers omdat je ergens anders wilt zijn dan waar je bent, zo zou ik nu in een vliegtuig van Zaventem naar Zanderij willen zitten om het eerste optreden van Raymond van het Groenewoud in Suriname mee te maken. Samen met uitgever en singleverzamelaar Vic van de Reijt, de Surivlaamse actrice Alida Neslo en Edgar ‘Lik maar aan mijn Lolly’ Burgos staat de Belgische held zaterdagavond in Theater Thalia in Paramaribo voor een Surivlaamse avond met tientallen tophits uit beide oorden.

De Surivlaamse connectie kreeg de afgelopen decennia vorm door actrice Alida Neslo. Zij koos voor Vlaanderen in plaats van Nederland voor haar Europese cariere. Neslo kreeg door deze keuze een zeer uniek, zacht tropisch accent en noemde zich voortaan Surivlaamse.

Van de Reijt stelde vorig jaar na twee Nederlandstalige, een Duitstalige en een Franstalige verzamel CD’s ook een Surivlaamse collectie samen. Reden voor deze obscure combinatie waren de vele overeenkomsten die de twee landen en hun liedjes volgens van de Reijt hadden.

Nu was ik anderhalf jaar geleden in de Amsterdamse poptempel Paradiso bij de Nederlandse editie van Surivlaams. Een zeer vermakelijke avond al moet ik toegeven: de combinatie die van de Reijt maakt is geestig maar kan volgens sommigen eigenlijk niet.

De scheve combinatie heeft absurd resultaat en dat is juist de reden waarom ik alle Surinamers en iedereen die in Paramaribo is aanraad zaterdag naar Thalia te gaan. Lekker hossen op het wasmasjien en huiveren bij het schone werk van van het Groenewoud.

Wie net als ik thuis zit moet het doen met de caraibische afdeling van de Wereldomroep, die al aandacht besteedde aan de Surivlaamse invasie.

UPDATE: De NOS maakte voor het journaal ook een item over dit bezoek:

Bye Bye Brel

In de tijd dat Jacques Brel leefde gingen de Walen en Vlamingen stukken beter door een deur. De Belgische zanger bejubelde het Vlaamse land en de dames zelfs. Vandaag is het dertig jaar geleden dat de grote ‘Franstalige Vlaming’ (Belg dus) overleed. Hieronder het nummer ‘Le Plat Pays’ om de heren politici een hart onder de riem te steken want na al het Fortis en Dexialeed beginnen de onderhandelingen weer. Echt: die Walen zijn niet altijd zakkenvullers en die Vlamingen zijn niet allen nationalist… [youtube]http://www.youtube.com/watch?v=ecjicY_tQbE[/youtube]