Tag Archives: Wereldomroep

Op de koffie bij Contador

Jendelo Paula en Alistair Monte hadden donderdag de ontmoeting van hun leven: de twee Curaçaose wielertalenten hadden ruim twintig minuten een exclusief gesprek met de tourwinnaar van 2007 en 2009 en de grote favoriet voor 2010: Alberto Contador.

In Rotterdam start zaterdag de belangrijkste wielerkoers van het jaar de Tour de France. In de Maasstad verkennen de coureurs het parcours, zoeken wielerfanaten een laatst overgebleven slaapplaats en zet de politie de route uit. Voor de hotels hangen hongerige fans en journalisten in de hoop een glimp op te vangen van grootheden als Contador, Armstrong of Geesink.

Wachten was niet nodig voor Paula en Monte. Als logés en speciale gasten van Leo van Vliet, de Nederlandse Bondscoach van de wegrenners en organisator van de Amstel Race op Curaçao, konden ze gewoon doorlopen. Niet veel later zaten ze tegenover hun held Contador. “We hebben zeker twintig minuten met hem gepraat over de route van de Ronde van Frankrijk en hoe hij zich voorbereidt,” vertelt Monte. “Het was een bijzondere ontmoeting.”

Prijs
Monte en Paula wonnen hun reisje naar Rotterdam door hard te fietsen. “Jendelo heeft tijdens de laatste Amstel Curaçaorace de jongerenprijs gewonnen,” vertelt Monte. “Ik had het geluk mee te mogen.”

Het duo is al enkele dagen in Nederland en maakte van de gelegenheid gebruik om te trainen met enkele ervaren vrienden van Leo van Vliet. De komende dagen zullen de jongens de proloog en de eerste etappe van De Ronde van Frankrijk volgen. Ooit hopen ze beiden zelf te schitteren in deze wereldberoemde wedstrijd. Tot die tijd prijkt op hun bureau in ieder geval een foto van henzelf en hun held Contador.

De Dansende Kok

Remy Tilburg, het Surinaamse danstalent uit Amsterdam Zuidoost, is deze dagen op een zeer bijzondere manier te zien. Niet als hip-hop danser maar als gastdanser bij het Nationale Ballet.

Een avond naar klassiek ballet is in veel landen een ware kersttraditie. Ook in Nederland weten velen de weg naar theater te vinden voor romantisch avond vol tutu’s en hoge sprongen. Dit jaar danst het gezelschap het beroemde ballet Coppelia.

Remy Tilburg leerde zijn eerste danspassen in Amsterdam Zuidoost voor de deur van zijn huis. Al snel bleek dat hij een groot talent was. Hip Hop was helemaal zijn ding. Hoe Remy Tilburg bij dit gezelschap terecht kwam en hoe het hem daar vergaat hoort u in het portret “De Dansende Kok” onderaan dit stuk.
Remy deed in 2006 mee met het eerste de eerste versie van ZwanenMeerBijlmermeer waarin klassieke danser van het Nationale Ballet samen danste met jonge hip-hop en urban dansers uit Amsterdam Zuid-Ooost. Met de tweede versie in 2008 toerde Remy zelfs door het hele land. Een jaar later deed hij met goed gevolg auditie voor de Nederlands-Vlaamse versie van het beroemde TV-programma So You Think You Can Dance. In dit programma strijden dansers in verschillende genres tegen elkaar strijden en worden beoordeeld door een jury en de kijkers.

Terug naar Coppelia. Deze Russische balletklassieker vertelt het verhaal van de geheimzinnige dokter Copelius. In het dorp waar hij woont maakt hij, zonder dat de bewoners het weten, levensechte poppen. Zijn meesterwerk is de beeldschone Coppelia. Zodra deze pop op het balkon gezet wordt, valt Frans een jongen uit het dorp als een blok voor deze dame. Zijn eerdere geliefde Zwaantje is hier natuurlijk niet blij mee en gaat op onderzoek uit. Ze komt erachter dat Coppelia slechts een pop is. De rest van het ballet gaat over de de pogingen die Zwaantje onderneemt om Frans terug te krijgen, wat natuurlijk lukt.

[audio:http://www.levenoppluto.nl/audio/20091224_RNWcar_remy_tilburg.mp3]

Afscheid van een kist

Ze staan wat onwennig bij elkaar in een kantoortje op een industrieterrein onder de rook van hun natuurlijke habitat Schiphol: de zeven oud-bemanningsleden van de SLM. Een drankje in hand, dit was het dan. De laatste vluchten van Boeing 747 waren ook hun laatste vluchten, nu zijn ze echt met pensioen.

De meeste van hen waren dat voor KLM vijf jaar geleden ook al, maar het bloed kroop waar het niet gaan kon. Vliegen, het zorgen voor een kist. En dus belandden ze bij de SLM. “Een kleine maatschappij die daardoor soms wat rommelig was maar aan de andere kant ook dingen veel beter doet dan de reus KLM. De bediening van de passagiers bijvoorbeeld en de betrokkenheid bij het bedrijf”, vertelt een oud-bemanningslid.

Voor de microfoon vertellen over hun ervaringen mogen ze niet van de SLM maar op de borrel dinsdagavond 1 december vertellen ze zonder schroom over hun ervaringen. De piloten en boordwerktuigkundigen gingen bijna allemaal vijf jaar geleden voor de SLM werken toen de maatschappij de Boeing 747 kocht. Bij alles waren ze betrokken. De trainingen, het testen en het voorbereiden op de eerste vluchten.

Overbodig
Maar nu is het echt voorbij. De SLM heeft een Airbus gekocht en dus is een deel van het personeel overbodig geworden. “Het beroep van een groot deel van ons sterft zelfs uit”, vertelt een boordwerktuigkundige (BKW). “Wij, de derde mannen van de cockpit, kenden ieder schroefje van het vliegtuig uit ons hoofd. Wij zijn overbodig geworden want moderne vliegtuigen zoals de airbus kun je met zijn tweeën besturen.”

Heimwee naar de ouwe kist? Nee, de meesten hebben dat niet. Maar iets met Suriname hebben ze na talloze keren vliegen wel. “Tijdens de laatste vlucht dacht ik steeds aan alles wat ik zou gaan missen. Het is nogal een lijstje geworden”, vertelt een BKW-er. “Als wij als laatsten de luchthaven verlieten kregen we van een vrouwtje naast de luchthaven altijd een paar flessen parbobier. Dan was het op weg naar Paramaribo al heel gezellig.”

Paramaribo als uitvalsbasis
Suriname zit voor altijd in het hart van de bemanningsleden. De meesten plannen al een reis naar het land. “Op bezoek bij vrienden enzo…”, klinkt het. Een stoere man laat me zelfs weten dat hij een stuk grond heeft gekocht in Suriname. “Ik ga daar een huis op bouwen en dan wordt Paramaribo mijn uitvalsbasis voor zeiltripjes in de Caribische zee.”

Tegen zevenen wordt het diner en de borrel afgesloten. Vluchtig maken ze afspraken om elkaar weer te zien. “Het aantal mensen dat voor de SLM vloog was niet zo groot. Daardoor hebben we veel met elkaar gewerkt en hebben we elkaar goed leren kennen.” Een piloot loopt met een enorme kartonnen doos onder zijn arm richting de uitgang. “Wat hierin zit? Een model schaal 1/10 van de Boeing 747 in de kleuren van de SLM. Ik heb hem gekregen van mijn vrouw als pensioenscadeu. Ik zet hem op een prominente plek in mijn huis in Frankrijk dan kan ik nog wat nagenieten.”

En de echte Boeing? Die gaat naar Mojave, een grote oplucht showroom in de woestijn vol tweedehands vliegtuigen. Voor wie altijd al een Boeing had willen hebben: hij is te koop bij de SLM.

De Latente Nederlanders

De zogenaamde Latente Nederlanders, mensen die voor 1985 geboren werden uit een Nederlandse moeder en een buitenlandse vader, wachten al jaren op hun Nederlandse nationaliteit. In 2006 leek er eindelijk een einde gekomen te zijn aan een jarenlang gesteggel over deze groep. Wij spraken toen met Ishta en Dinja Sanchit, twee latente Nederlanders met een Nederlandse moeder en een Surinaamse vader.

Wat is het probleem? Voor 1985 kreeg je als kind alleen de Nederlandse nationaliteit als je vader een Nederlander was. Was je moeder een Nederlander en je vader buitenlands? Jammer, geen kans. Deze wetgeving werd in 1985 discriminerend gevonden, daarom kregen kinderen vanaf toen de Nederlandse nationaliteit als één van de ouders Nederlands was, het maakte dus niet meer uit of dat de vader of de moeder was.

In 1985 werd er slechts tijdelijk iets geregeld voor mensen die voor die datum geboren waren of toen leeftijd van 21 nog niet hadden bereikt. Een lange strijd voor de rechten van deze zogenaamde ‘Latente Nederlanders’ volgde. In 2006 kwam toenmalig minister van Vreemdelingenzaken en Integratie Rita Verdonk met een wetsvoorstel dat deze groep eindelijk het Nederlanderschap zou geven.

Nieuwe wetsvoorstel
“Met Verdonk leek het de goede kant op te gaan,” vertelt advocate Hermie de Voer. Namens de Stichting Ne(e)derlanderschap Ja! vertegenwoordigt de Voer ongeveer vijfhonderd latente Nederlanders. “Maar toen viel het kabinet Balkenende III. Het wetsvoorstel werd ingetrokken door de volgende minister van Justitie, Hirsch Ballin. Hij kwam in december 2008 met een nieuw voorstel om de Rijkswet tot het Nederlanderschap te wijzigen.”

De latente Nederlanders zijn een onderdeel van de nieuwe Rijkswet Nederlanderschap. In deze wet worden verder ook een aantal zaken rondom de dubbele nationaliteit geregeld, een onderwerp dat doorgaans veel stof op doet waaien.

Optierecht
Een belangrijke wijziging ten opzichte van het voorstel van Verdonk is het optierecht voor de latente Nederlanders. Dit houdt in dat alle latente Nederlanders, ongeacht leeftijd, alsnog de optie hebben om het Nederlanderschap te verkrijgen. Verder hoeven zij geen afstand te doen van hun oorspronkelijke nationaliteit.

Behandeling wetsvoorstel
Binnenkort wordt het wetsvoorstel in de tweede kamer behandeld. En de steun voor het onderdeel “Latente Nederlanders” is groot. Parlementair geweld is wellicht te verwachten in de onderdelen die gaan over de dubbele nationaliteit. “Maar we hebben één en ander al behandeld in de commissie, dus ik verwacht geen grote problemen,” meent Mirjam Sterk, CDA-parlementariër. Toch blijft de vraag waarom kamer en regering de latente Nederlanders zo lang hebben laten wachten. Sterk heeft geen idee waarom er zo lang weinig gebeurde. “Hirsch Ballin wilde waarschijnlijk een aantal zaken in een keer wijzigen,” zegt het Tweede Kamerlid.

Sterk verwacht dat het probleem van de latente Nederlanders rond de zomer van 2010 is opgelost. Ishta Sanchit die al jaren wacht op het Nederlanderschap heeft er weinig vertouwen in. Terwijl ze in 2006 nog uitgelaten reageerde toen ze hoorde dat het bijna opgelost was.

Suriname profiteren te weinig van diaspora

Suriname zou een voorbeeld moeten nemen aan India. En dan vooral aan de manier waarop India met zijn diaspora omgaat. Suriname zou er economisch veel aan kunnen hebben als het land meer gebruik zou maken van ondernemende Surinamers in Nederland. Dat was de algemene teneur van de Surinaamse Hindostanen op de Pravisi Bharatiya Divas in Den Haag afgelopen zaterdag.

Deze jaarlijkse dag van de Indiase diaspora wordt elk jaar in een ander continent gehouden. Na de Verenigde Staten (New York) en Azië (Singapore) was het dit jaar de beurt aan Europa. De keuze viel daarbij opmerkelijk genoeg op Den Haag en niet op Londen met zijn veel grotere Indiase gemeenschap. “Dat de bijeenkomst naar Den Haag kwam, is het resultaat van actief lobbywerk,” vertelt zakenman en mede-organisator Rajendre Tewarie.

Grootste gemeenschap
“Wij hebben de Indiase regering duidelijk gemaakt dat Nederland in Europa de grootste gemeenschap heeft van mensen met een culturele achtergrond in India. Bovendien krijg je in Londen vaak het gevoel in een soort tweede Bombay te zijn. Dat hier in Nederland naast Indiërs vooral Hindostanen van Surinaamse komaf wonen, maakt het meer een diasporaland.”
Tijdens de dag, die vroeg begon, waren verschillende hoogwaardigheidsbekleders aanwezig, zoals de beide ambassadeurs, de Haagse burgemeester (en oud-minister van Buitenlandse Zaken) Jozias van Aartsen en de Indiase minister Vayalar Ravi van Overzeese Zaken. Er waren zo’n zeshonderd belangstellenden.

Verschillende sprekers namen de ontwikkeling van de diaspora en de culturele verschillen en overeenkomsten van de diverse gemeenschappen onder de loep. Toch was het belangrijkste deel van de middag ingeruimd voor de economische mogelijkheden die de diaspora biedt.

Eerder India dan Suriname
De grootste groep bezoekers van de dag was van Surinaams-Hindostaanse afkomst. De leeftijd valt ook op. Het grootste deel is jonger dan 35 en hun kleedstijl – strak in pak – verraad een functie in het bedrijfsleven. “Waarom zou ik hier in Nederland zitten wachten terwijl de economie hier krimpt? India groeit nog met 5 procent”, klinkt het. En: “Waarom zou ik niet optimaal gebruik maken van mijn roots? Ik ken Nederland en ken India. Volgens mij ben ik daarom zelfs aangenomen.”
Opmerkelijk genoeg speelde Suriname tijdens de dag nauwelijks een rol. Desgevraagd geven veel bezoekers aan op dit moment vooral handel te drijven met India en niet met Suriname. “Ik zou best wat met Suriname willen doen”, vertelt Avindre Ramnath. “Maar Suriname is veel minder open dan India. In India luisteren mensen naar mij en maken dan zelf de keuze of ze met mij in zee willen. In Suriname wordt je vaak uitgemaakt voor betweterige Nederlander; niet echt een stimulerend.”

Woud van regels
Soortgelijke verhalen passeren vaak de revue. Mensen hebben plannen om iets in het land te doen maar stuiten behalve openheid ook op een woud van regels. “Je bent maanden bezig voor de meest simpele dingen…”, verzucht een oudere man, die zijn droom terug te gaan inmiddels heeft laten varen.
“Suriname zou een voorbeeld moeten nemen aan de manier waarop India met zijn gemeenschap overzee omgaat”, legt Rajendre Tawerie uit. “India heeft zelfs een ministerie opgericht voor hun diaspora, die het maximale uit de gemeenschap wereldwijd wil halen. Ik kreeg in India bijvoorbeeld moeiteloos het speciale People of Indian Origin paspoort en een sofi-nummer en kon meteen aan de slag. Doordat India het makkelijk maakt voor de gemeenschap om daar bezig te zijn, stromen er jaarlijks miljarden terug naar het land. Zoiets zou Suriname ook moeten doen, want er zit geld in Surinaamse gemeenschap in Nederland.”

[audio:http://www.levenoppluto.nl/audio/20090921_RNWcar_indiase_diaspora.mp3]

‘Leuven op Pluto’ met een Antilliaans tintje

Tja, vaste lezers van deze weblog vragen zich wellicht af waarom het de laatste tijd zo verschrikkelijk stil is… De reden hiervoor is simpel en een beetje dramatisch: sinds een maand wonen wij namelijk niet meer in Brussel maar hebben we onze ‘residentie’ weer in Amsterdam. Deze site blijft bestaan en wij denken na over de vorm die hij in toekomst gaat hebben.

Gelukkig blijven we België vanuit ‘Olland’ natuurlijk wel volgen. Dit weekend waren we in bijvoorbeeld in Hoogstraten. Dit anders zo rustieke Vlaamse stadje verandert eens per jaar voor twee dagen in een swingende Caribische stad tijdens de Antilliaanse Feesten. Luister hier naar een reportage die Pieter-Bas maakte voor de Surinaamse en Antilliaanse uitzendingen van de Wereldomroep en bekijk hier een aantal foto’s.

Toen we in de vroege ochtend uitgewerkt waren en terugkeerden naar de camping werden we warm toegezongen door een gezelschap uit Leuven. We pinkten een traantje weg en realiseerden ons meteen dat wij dan fysiek wel weg zijn uit het land maar in ons hart blijven we een beetje reserve Belg.

Exclusief voor Leven op Pluto de nieuwste sensatie uit Vlaanderen: de boyband Leuven op Pluto!

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=WvrcNghnthE&feature=channel_page[/youtube]

Het Vlaamse proefballonnetje van Wilders II

Het programma StudioNL van de Wereldomroep besteedde deze week aandacht aan de vraag of Vlaanderen wel bij Nederland aan zou kunnen sluiten. Aanleiding was natuurlijk de uitspraak van Geert Wilders. Te gast Luc Devoldere, hoofdredacteur van Ons erfdeel en een aantal bellers in den vreemde. Het programma werd alleen uitgezonden op BVN TV maar staat ook op Leven op Pluto die voor deze uitzending de redactie verzorgde: [youtube]http://www.youtube.com/watch?v=xchWzm3fmTg[/youtube]